ویرگول
ورودثبت نام
سحر نژادچاری
سحر نژادچاریمربع عشقی من؛ سفر، نوشتن، موسیقی، رانندگی
سحر نژادچاری
سحر نژادچاری
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

با سفر فرند در روستای ابیانه

روستایی به رنگ غروب

این یک فیلم نیست یک سفر است! برویم ویونا ایران راببینیم! یاد همسر آقای شرک افتادید؟ تعجب نکنید مردم محلی روستای ابیانه را در قدیم با نام ویونا می شناختند حالا چرا؟ در گذشته نام این روستا‌‌­ بیدستان بوده و در طول زمان، ویونا به اویانه و سپس به ابیانه تغییر یافته است. ابیانه روستایی با خانه های قدیمی است که نشان از معماری ایرانی و اسلامی دارد؛ زیر طاق های سفید و پنجره های مشبک چوبی که جلوه هایی از تاریخ در دل خود دارند. برویم در روستای ابیانه و از آب وهوای مدیترانه ای آن لذت ببریم!


رنگین کمانی از رنگ در ابیانه

این جا قراراست با لهجه ابیانه ای آشنا بشوید و کلی لباس محلی خوش رنگ ببینید؛ زنان ابیانه از پارچه های گلدار و رنگارنگ برای خود پیراهن های بلندی دوخته اند با دامن هایی پرچین به همراه چارقدهای بلند سفید رنگ؛ مردان نیز شلوارهای گشاد و درازی که از پارچه سیاه دوخته شده را برتن دارند. جالب است بدانید این لباس ها هنر دست بانوان ابیانه است!


ابیانه غریبه با تکنولوژی

ابیانه از هر نوع تکنولوژی به دور است؛ مردم ابیانه نه دود ماشین را داخل ریه هایشان می فرستند و نه قیژقیژ موتور سیکلتی خواب بعد از ظهرشان را آشفته می سازد. تنها صدا خنده و شیطنت های گردشگران است که چرت کوچه های خواب آلود ابیانه را به هم می زند. اگر بگوییم هنوز تنها وسیله نقلیه ابیانه الاغ است، هوس الاغ سواری به سرتان نمی زند؟

پس؛ اگر در حال گذر از کوچه ها پیرزنهایی را سوار بر الاغ دیدی تعجب نکنید!


معماری خانه ها از اصالت خویش می گویند

یکی دیگر از دوست داشتنی های ابیانه معماری سنتی و زیبا آن است؛ ابیانه روستایی چند طبقه است که خانه ها در آن به صورت پلکانی روی هم قرار می گیرند، به صورتی که پشت بام خانه های پایین دست، حیاط خانه های بالا دست را به وجود آورد است و هیچ دیواری هم آن ها را محصور نمی سازد. خانه هایی مکعبی شکلی که با درب و پنجره های مشبک چوبی ساخته شده اند. اغلب خانه ها درابیانه ایوانی طارمی مشبکی دارند که اصالت و هنر را می توان در گوشه گوشه آن ها دید؛ از درب های چوبی با نقش و نگارهای برجسته گرفته تا پنجره های اُرُسی و حتی گلیم هایی خوش آب و رنگی که کف خانه هایشان را با آن می پوشانند. روی همین ایوان ها زن ها چشم انتظار مردانشان بودند، چه شیطنت هایی که بین جوانان عاشق پیشه از بالای این طارمی ها رد و بدل نشده!

بارانی از سنت

ورودی خانه ها در ابیانه نیز رنگی از گذشته دارند؛ در ورودی هر خانه دو کلون است که هدفی را در خود پنهان دارند؛ در حقیقت کلون ها همانند آیفون های تصویری هستند اما آیفونی که صدا در آن مشخص می کند چه کسی پشت در است؟ زن یا مرد با به صدا درآوردن کلون خود اهالی خانه را از وجود خود خبر دار می کنند.


همه چیز در ابیانه پیر است

ابیانه روستایی پیر و سالخورده است؛ از خانه های سرخ رنگش گرفته تا در و پنجره های تکیده بر دیوارهایش، حتی الاغ ها، درخت ها و آدمهای فرتوتش، کمتر جوانی را این جا خواهی دید؛ تقریبا همه جوانان از روستا رفته اند و دوباره قصه تلخ مهاجرت!

کاشاناصفهانروستاطبیعت
۶
۴
سحر نژادچاری
سحر نژادچاری
مربع عشقی من؛ سفر، نوشتن، موسیقی، رانندگی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید