ویرگول
ورودثبت نام
سحر نژادچاری
سحر نژادچاریمربع عشقی من؛ سفر، نوشتن، موسیقی، رانندگی
سحر نژادچاری
سحر نژادچاری
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

با سفر فرند در امام زاده ابراهیم

امام زاده ابراهیم فومن
امام زاده ابراهیم فومن

من عاشق تصمیمات یهویی هستم، مثلا یهو بزنی بیرون و ندونی کجا قراره بری یا بپیچی تو جاده ای که نمیدونی چی قراره انتهاش ببینی و یکی از همین تصمیمات یهویی من در مسافرتم به گیلان باعث شد با روستای زیبای امام زاده ابراهیم آشنا بشم.

از فومن تا امام زاده ابراهیم

از جاده فومن تا این روستا تقریبا دو ساعتی در راه بودم اما این جاده به قدری زیبا بود که اصلا احساس خستگی نکردم. در دو طرف جاده دشت های سرسبزی قرار داشتند که گاها با پرچین های چوبی زیبایی احاطه شده بودند. دیدن گوسفندهایی که آزادانه در این چمن ها مشغول چرا بودند من را متوجه این قضیه می کرد که حتما با روستای دست نخورده و بکری روبه رو خواهم شد.

خانه های چوبی رنگارنگ روستا

تقریبا نزدیک های غروب بود که به این روستا رسیدم، خانه های چوبی که با رنگ های زیبایی تزیین شده بودند، مردمانی با لباس های محلی تالشی و اما نکته جالب در این خانه ها؛ جدا شدن اتاق ها با پرده ای ساده از همدیگربود! نمیتوانستم از تماشای این همه زیبایی چشم بردارم ولی مجبور بودم به فکر اجاره اتاق باشم. خوشبختانه مردم این روستا بسیار خونگرم و مهمان نواز بودند و من خیلی زود موفق به اجاره یک اتاق در طبقه دوم خانه ای چوبی شدم. البته بگویم که در میان این بافت های قدیمی و چوبی تک و توک خانه هایی با سبک معماری جدید هم بودند ولی مطمنا این خانه ها آرامش و حس بهتری دارد. اولین چیزی که در این خانه من را ذوق زده می کند دیدن یک بخاری نفتی است ، خانه چوبی، بخاری نفتی ، بوی نفت که به من حس خوبی داد و شب آرامی را برایم رقم زد.

حال و هوای صبح در امام زاده ابراهیم

صبح زود با صدای آبشار و مرغ و خروس ها از خواب بیدار شدم. کنار پنجره رفتم باورم نمی شد این همه زیبایی پشت شب پنهان شده باشد. آبشاری بزرگ همراه با کوه های سرسبزی که این آبشار را به مانند قلبی در سینه نگه داشته بودند مهمان چشم هایم شدند. چه مهمان دوست داشتنی!

حالا روز شده و نوبت گشت و گذار در این روستا

ابتدا سری به زیارتگاه می زنم و بعد گشتی در روستا ، دیدن بازاری که بیشتر فروشش از محصولات ارگانیک روستاییان است ، رودخانه ای که از وسط روستا می گذرد و دوباره حس خوب حرف زدن با مردمان مهربان روستا روزم را می سازد. نزدیک ظهر سری به رستوران های نزدیک امامزاده می زنم و مطمنا باید یک غذای محلی دیگر را تجربه کنم ، در رستوران خانواده ای را می بینم که از آمریکا به ایران سفر کرده اند. با آن ها هم صحبت شده و متوجه می شوم که هر سال سری به این روستا می زنند ، و یک سوال ذهنم را درگیر می کند! چرا این همه مدت من از این روستای بکر و زیبا بی خبر بودم؟

فومنطبیعت بکرآبشارخانه چوبی
۷
۰
سحر نژادچاری
سحر نژادچاری
مربع عشقی من؛ سفر، نوشتن، موسیقی، رانندگی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید