
برای خانم ها بهترین تفریح خرید است؛ حالا اگر این بازار سنتی و رنگارنگ باشد که دیگر هیچ! دخلتان آمده است، خود را آماده کنید تا ساعت ها در بازار بچرخید.
بازار مادربزرگ ها
در سفرم به چابهار سری به بَل لُوک بازار یا بازار بلوکان زدم؛ بَل لُوک در زبان بلوچی به معنای مادربزرگ است. انتخاب این نام نشان دهنده قدمت این بازار هاست؛ مهم تر از آن وجود همین مادربزرگ هاست که دلیل اصلی رونق بازار بلوکان است. از آن جایی که بازارهای سنتی بهترین فرصت برای آشنایی با آداب و رسوم آن شهر هستند؛ پس فرصت را مغتنم شمرده و شروع به پرسه زدن در میان این بازار باصفا و صمیمی می کنم.
بازاری به رنگ بلوچ
بازار مادربزرگ ها در خیابان خمینی شهر چابهار قرار گرفته و یکی از شلوغ ترین بازارهای چابهار است. در این بازار از شیر مرغ تا جون آدمیزاد پیدا می شود! به محض ورود پیرزن هایی را می بینم که بساط کوچکی دارند و همه چیز در بساطشان پیدا می شود؛ از روغن نارگیل گرفته تا سورمه و چیزهایی که حتی اسمشان را هم نمی توانم حدس بزنم. چیزی که باعث تعجب من می شود! وجود قرص هایی است که گویا خودشان بسته بندی کرده اند. از سر کنجکاوی سوال می کنم: این قرص ها چیه؟ پیرزن فروشنده لبخندی می زند و می گوید: قرص بلکیه! با تعجب می گویم، قرص بلوکی؟ خب برای چی خوبه ؟ پیرزن هم چنان با لبخند: برای سردرد خوبه؛ بعد هر دو باهم می خندیم. مطمن می شوم این جا بهترین مکان برای آشنایی با فرهنگ بلوچ است؛ بازاری که اکثریت آدم هایش لباس های سنتی برتن دارند و با لهجه شیرین بلوچی با یکدیگر صحبت می کنند. گویا رنگ در این بازار حرف اول را می زند؛ نمی دانی آبی و سبز چه دلبری میان بقیه رنگ ها دارند، پارچه فروشی های رنگارنگ، از پارچه های ساده گرفته تا سوزن دوزی های زنان هنرمند بلوچ؛ راستی می دانید این طرح ها را فی البداهه و ذهنی می زنند؟ لوازم آرایشی، ترشی های انبه و کلی ادویه های خوشمزه و خوش عطر که از پاکستان به این بازار آمده است. بازار بلوکان ؛بازاری رنگی است که تا نبینی توصیفش برایت کارساز نیست!

اما این همه بازار بلوکان نیست؛ بازار زرگرها که مختص طلافروشان است برای عاشقان طلا؛ کلی طلاجات سنگین، می دانید که بلوچ ها بسیار به طلا اهمیت می دهند! شاید خواستم عروس بلوچ ها شوم! به کارگاه های آموزش گلدوزی و سوزن دوزی هم سری می زنم تا از نزدیک با این هنر آشنا شوم. انگار نه انگار که غریبه ایم با لباس فارسی؛ با مهربانی برایم توضیح می دهند و من را مهمان فنجانی شیر چای می کنند. شیر چای خورده اید؟ نوشیدنی محلی چابهاری ها!
کوچه آشتی کنان
در حال گشت زدن در بازارم که به یک کوچه باریک می رسم؛ باورش سخت است بتوان در وسط بازار چابهار یک کوچه آشتی کنان پیدا کرد! شاید آشتی کنان هم نام مناسبی نباشد؛ آخر فقط یک نفر می تواند از آن بگذرد. وارد کوچه می شوم؛ انتهایش به یک مسجد می رسد. مسجدی آجری و ساده!
در انتهای بازار به خیابان غذا می رسم؛ خوردنی های خاص چابهار مثل برگر بلوکی یا پراتا و یا شیرین های مخصوصش که مطنا ارزش امتحان کردن را دارند، آن هم با بوی ادویه ای که مدهوشت می کند! گاری های فروش میوه استوایی هم زیاد در این بازار دیده می شود شاید بخواهم پاپایا را امتحان کنم؟ پاپایا نوعی خربزه شیرین است، شبیه گلابی سبز رنگ که خواص زیادی هم دارد و در نهایت تجربه های خوشمزه پایان بازار گردی در بلوکان می شود.