
بالکن و تراس،سبک معماری اروپا که در ایران تغییر کاربری داده و به جایی بیهوده تبدیل شده
تراس و بالکن از آن کلماتی هستند که انقدر آشناست که تا گفته و شنیده میشوند همه مان یک فضای کوچک که اکثرا تبدیل به انبار و جای کولر و آبگرمکن شده در ذهنمان نقش می بندد،اما انقدر غریبه که اکثرا نمیدانیم کاربرد این دو سازه این نیست .
تراس خانه در اصل فضایی بین داخل خانه و فضای باز است؛ یعنی جایی که بتوانی هوای آزاد، نور خورشید و منظره را داشته باشی، بدون اینکه کاملاً از فضای خصوصی خانه خارج شوی.
اما اگر بخواهیم دقیقتر نگاه کنیم، تراس از نظر تاریخی فقط یک فضای تزئینی نبوده؛ کاربردهای اقلیمی، اجتماعی و معماری داشته است.
تراس جایی است برای نشستن، غذا خوردن، استراحت، مطالعه و دورهمی؛ بهخصوص در فصلهایی که هوا مناسب است.
برای تامین نور، هوا و تعدیل دمای خانه
تراس میتواند به ورود نور و تهویه کمک کند و در صورت طراحی درست، با ایجاد سایه از تابش مستقیم خورشید به داخل جلوگیری کند
تراس از کجا آمده؟
در خانههای رومی: تراس و باغهای متصل به ویلاها فضایی برای استراحت و لذت بردن از فضای باز فراهم میکردند.
در دوره رنسانس و پس از آن در اروپا: تراسهای کاخها و خانههای بزرگ به فضایی برای قدم زدن، تماشای منظره و ارتباط میان بنا و باغ تبدیل شدند.
در معماری مدرن قرن بیستم: با رواج بامهای تخت و تغییر نگرش معماران، تراس به بخشی از فضای قابلاستفاده خانه تبدیل شد؛ نه صرفاً سطحی بیرونی یا تزئینی.
آیا تراس در خانه واقعاً ضروری است؟
نه؛ ضرورت آن به شیوهٔ زندگی، آبوهوا و طراحی خانه بستگی دارد
اگر باریک، بدون حریم خصوصی یا در معرض باد و آفتاب شدید باشد، ممکن است استفادهٔ چندانی نداشته باشد.
اگر فضای داخلی خانه کوچک باشد، تراس میتواند فضای زندگی را گسترش دهد؛ البته به شرطی که واقعاً از آن استفاده شود.
نکتهٔ مهم: تراس با بالکن و ایوان یکسان نیست. بالکن معمولاً از نمای ساختمان بیرونزدگی دارد؛ ایوان غالباً فضای سرپوشیدهای است که به بیرون باز میشود؛ اما تراس معمولاً سطحی باز و قابلاستفاده است که میتواند همکف، روی بام یا در طبقات ساختمان باشد. مرز این اصطلاحات در معماری و کاربرد روزمره همیشه کاملاً یکسان نیست.
ارزش واقعی تراس در این است که فضای بیرون را به بخشی از زندگی روزمرهٔ داخل خانه تبدیل کند؛ اگر چنین کاربردی نداشته باشد، ممکن است فقط متراژ قابلاستفادهٔ خانه را اشغال کند
بالکن سکویی است که معمولاً از نمای بیرونی ساختمان بیرون میزند و به یکی از اتاقها یا فضای داخلی خانه متصل است. اغلب نرده دارد و از داخل خانه، از طریق یک در، به آن دسترسی پیدا میکنی
تماشای فضای بیرون: دیدن خیابان، میدان و مناظر بدون خروج از خانه.
ارتباط اجتماعی: صحبت با همسایهها و حضور در فضای عمومی از داخل خانه.
نور و هوای آزاد: دسترسی مستقیم به فضای بیرون.
کارکرد نمایشی و معماری: ایجاد تقارن، زیبایی و تأکید بر نمای ساختمان؛ در کاخها و بناهای تشریفاتی، بالکن گاهی برای سخنرانی یا حضور رسمی نیز استفاده میشد.
واژهٔ انگلیسی Balcony از واژهٔ ایتالیایی balcone آمده است که ریشهاش به واژهای در زبانهای ژرمنی با معنای تیر یا سازهٔ چوبی نسبت داده میشود.

ز
.