ویرگول
ورودثبت نام
Sahand Naji
Sahand Naji
Sahand Naji
Sahand Naji
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

فکر کردن در واقع چه کاری است؟

گفتگو با یک دانش آموز



- شما هی از فکر کردن حرف می زنین و توصیه می کنین که باید فکر کنیم و خوب فکر کنیم من دقیقا متوجه نیستم که منظورشما از فکر کردن چیه؟

-حق با شماست. وقتی من از موضوعی برای شما حرف می زنم حتما باید سخنانم واضح و روشن باشد درست مثل اینکه بخواهم از نور استفاده کنم تا شما چیزی رو ببینید اگر نورکافی بر آن نتابانم و شما در سایه روشن اون شیئ را ببینید ممکن است تصویر روشن و واضحی از آن به دست نیاورید و ابعاد و ویژگیهای آن را درست تشخیص ندهید

مثلا اگر آن چیز پایه داشته باشد ممکن است در تشخیص تعداد پایه هایش اشتباه کنید و یا رنگ دقیق پهلوهای آن که کمتر نور بر آن تابیده را متوجه نشوید

- حالا فکر کردن یعنی چی؟

-اولا فکر میکنم تا به این حد با هم توافق داریم که فکر کردن کاری است که ما می کنیم. زیرا می توانیم بگوییم که نیم ساعته که در مورد نحوه ی کار این زنگ اخبار فکر میکردم

- درسته اما من که کاری نمی کردم!

- آها متوجه منظورت شدم .

منظورت این است که تو در این مدت با دست و پا و دیگر اعضای بیرونی خود فعالیتی نداشتی. یعنی فکر کردن کار با اعضا و جوارح خود نیست

حق با توست. زیرا کارهایی که ما می کنیم دو گونه است:

کارهای بیرونی که توسط دست و پا یا دیگر اعضای بیرونی خود انجام می دهیم

کارهای درونی که در درون وجود ما صورت می گیرد؟

- ما در درون خود چه کاری رو میکنیم مثلا؟

- بذار فکر کنم............. مثلا حرف زدن!

- حرف زدن که کار بیرونی است و ما به کمک دهان و زبان و حنجره آن را انجام می دهیم

- نه منظورم اون نبود. منظورم یه نوع دیگه از حرف زدن بود

- مگه حرف زدن دیگه ای هم داریم؟

- بله معتقدم که نوع دیگری از حرف زدن هم داریم. سوال میکنم ازت

وقتی در کلاس درس نشسته ای و معلم در حال توضیح دادن یک ماجرای تاریخی است و از فتح شهر قسطنطنیه توسط امپراطوری روم حرف می زند تا به حال نشده در درون خودت حس کرده باشی که یکی داره حرف میزنه و چیزی ازت می پرسه؟ مثلا شهر قسطنطنیه چه شکلی بوده یا مردمش چی می پوشیدند و چه سوار می شدند و...

- اره بعضی وقتا گویی خودم دارم از خودم چیزی می پرسم یا به چیزی جواب میدم معلم چیزی پرسیده ولی من دارم به خودم جواب میدم

- آها منظورم همین بود . به نظرت اون رو نمیشه کار گفت؟

- چرا در واقع خیلی شبیه به سخن گفتن بیرونی است اما صدا به قدری آرومه که جز خودم کسی نمی شنوه حتی لبهام هم تکون نمی خورن

- افرین این نمونه ای از کاراییه که ما در درون خود می کنیم. سخن گفتن با خود

- حالا به نظر تو چه اشکالی داره که ما اسم همین سخن گفتن با خود را بذاریم تفکر؟

- یعنی تفکر همینه؟

-آره تفکر همین حرف زدن و سخن گفتن با خود است اما اینکه در باره ی چی باشه یا تکنیکهای مختلفی داشته باشه یا نه بمونه واسه بعد اما تفکر رو به زبان خیلی ساده میشه گفت حرف زدن و سخن گفتن بی صدابا خود


-یعنی اگر با صدا باشه دیگه نمیشه گفت تفکر؟

یه سوال دیگه هم اومد به ذهنم

یعنی از همونی که با خود آدم حرف می زنه

میگه اگه بی صدا هستش چطوری من می شنوم؟


- نه منظورم این نبود. منظورم این بود که اغلب این رفتار بی صدا اتفاق می افته یعنی صدایی که دیگران بشنوند رو نداره


میشه گفت یه جورایی صدا داره یعنی خودمون حرفش را می شنویم


اقرار میکنم که در این مورد حق با توست

باید اینو اصلاح کرد

درستش اینه که بگیم فکر کردن یعنی حرف زدن با خود

حالا یا بی صدای بلند یا با صدای بلند

یه نکته دیگه

گاهی هم این کار به صورت مکتوب و نوشته اتفاق می افته

یعنی ما با خودمان بر روی کاغذ حرف می زنیم و در واقع نامه نگاری می کنیم

این یکی من سوالی می پرسه اون یکی من جوابش رو میده و هی با هم در حال گفت و گو هستند . اینم یه جوری از فکر کردن به حساب میاد

۵
۰
Sahand Naji
Sahand Naji
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید