تنهایی

امروز برای اولین بار می‌خوام اینجا متنم و منتشر کنم.

الان که دارم اینا رو می‌نویسم سر کار جدیدمم با یه بغض سنگین توی گلو و چشمانی اشکبار، یه مدتی که می‌خوام محیط کارم و عوض کنم و حالا آزمایشی اینجام. از آزار و اذیتای محیط قبلی خسته شدم. احساس می‌کنم روی هوام. بی پشت و پناه. این روزا دلم خیلی یه پشت‌گرمی می‌خواد. به هر دری می‌زنم ولی خب نمیشه. از پنج‌شنبه می‌رم پیش تراپیست. می‌گفت هر قدر دلت خواست گریه کن. گریه می‌کنم ولی خوب نمیشم. انگار درد بی درمون گرفتم. چمه؟ می‌دونم ولی نمی‌دونم. خیلی حال عجیبیه وقتی هم می‌دونی چته هم نمی‌دونی. خیلی دلم مُردن می‌خواد. چشمام و ببندم و بعد برای همیشه بخوابم و دیگه بلند نشم. دلم میخواد همه خستگی‌های تنم اینجوری در بره.