ویرگول
ورودثبت نام
selin._.
selin._.عیبست بزرگ برکشیدن خود را از جمله خلق بر کشیدن خودرا
selin._.
selin._.
خواندن ۳ دقیقه·۱ سال پیش

«پرواز های خیال»

بنظرم یکی از عجایب این دنیا ، عجیب بودنشه..این اواخر این جمله تنها چیزیه که بهش فکر میکنم!

این جهان بارها به شکل های مختلف منو غافلگیر کرده ،بارها بهم نشون داد که چقدر میشه از این زندگی متنفر بود و هم زمان دوسش داشت بارها بهم نشون داد برگی که از درخت میفته دوباره ازشاخه بیرون میاد ،دانه ای که کاشته بشه رشد میکنه،آسمون که ابری بشه دوست داشته میشه، خورشید که بره پشت ابر دوباره بیرون میاد، ماه نصفه کامل میشه و روز بارها و بارها شب میشه و بارها و بارها صبح و...آبی که روی زمین ریخته بشه جمع نمیشه،درختی که خشک بشه شکوفه نمیده،آفتاب که زیاد بشه ناراحت میشن،گل که زیبا باشه چیده میشه ....!(:

و من همچنان زنده ام و نفس میکشم ....هرزمان که نور طلایی بالا میاد من بیدار میشم و زمانی که به پایان روز نزدیک میشم با فکر به اینکه ایا اخرین روز بوده یا نه !؟

که اگر اخرین روز بود چه؟اگر دیگر نتوانم دنیای عجیبم را ببینم چه؟...اری میدانم تا دقایقی قبل خواب با خود میگفتم دیگر نمیخواهمش ...میگفتم دیگر نمیتوانم انقدر از عجیب بودنش را تحمل کنم ..عجیب بودن خودش ،عجیب بودن ادم هایش و خودم...!

چطور خودش و ادم هایش انقدر بی رحمند و چطور انقدر دلشان سنگ میشود؟

وجالب است برایم! که چطور انقدر به همدیگر تکیه میکنند؟؟نه.. اشتباه گفتم ،اصلاحش میکنم ..چگونه میتوانند به همدیگر وابسته شوند؟هم صحبت شوند ،هم درد شوند ،دوست شوند و عاشق شوند ...اگر واقعا اینگونه است و اگر این احساسات واقعی اند پس چطور و چرا همدیگر را فراموش میکنند و دور می اندازند؟ اگر عشق و دوست داشتن پاک است پس چرا تبدیل به خیانت میشود؟....

و من خود...همانقدر عجیبم..چرا که همیشه با خود میگویم که میخواهم همدم خودم باشم نیازی به کسی ندارم خودم میتوانم ناز خود را بکشم نه که از کسی بدم بیاید..فقط میترسم و بیشتر میتوانم به خود اعتماد کنم تا دیگری..وبارها و بارها رنج ها و درد هایم را تحمل میکنم ...ناز خودرا میکشم و خود را نوازش میکنم اما به اخر خط میرسم و خسته میشوم...آنقدری که از دنیای عجیب و پر از سکوت اما رنج اورم بدم میاید و متنفر میشوم...از دنیای عزیزم نه....از خودم ! چرا که دیگر نمیتوانم خود را در دنیایی ببینم که جایی در ان ندارم چرا که من مانند او نیستم....دوستش دارم اما او مرا میرنجاند....من مانند او نیستم

و در اخر وقتی میبینم که همچنان در این تنهایی خود غرقم با خود فکر میکنم که دیگر ادامه ندهم اخر شاید روزی کار دست خود بدهم ...ولی میدانم که وقتی بخوابم دوباره چشم باز خواهم کرد ....وقتی دوباره درخت ها و گل هارا ببینم دوباره دوستشان خواهم داشت و دل خودرا به انها خوش خواهم کرد....اگر غریبه ای خوشحال ببینم لبخند میزنم ..و اگر گربه ای در سر راه رفتن به مدرسه ام ببینم از او عکس میگیرم و تمام روز خوشحال میمانم.

من به دوست داشتنم ادامه میدهم چرا که این دنیای من است..دنیایی که فقط در چشمان من منعکس شده.

روز مرگم، هرکه شیون کند از دور و برم دور کنید
همه را مست و خراب از می انگور کنید
مزد غـسـال مرا سيــــر شــرابــــــش بدهيد
مست مست از همه جا حال خرابش بدهيد
بر مزارم مــگــذاريــد بـيـــايد واعــــــظ
پـيــر ميخانه بخواند غــزلــي از حــــافـــظ
جاي تلقــيـن به بالاي سرم دف بـــزنيـــد
شاهدي رقص کند جمله شما کـــف بزنيد
روز مرگــم وسط سينه‌ی من چـــاک زنيـد
اندرون دل مــن يک قـلمه تـاک زنـيـــــــد
روي قــبـــرم بنويـسيــد وفــــادار برفـــت
آن جگر سوخته ی خسته از اين دار برفــــت

«وحشی بافقی»

دلنوشتهشعرزندگیتنهاییعشق
۲
۰
selin._.
selin._.
عیبست بزرگ برکشیدن خود را از جمله خلق بر کشیدن خودرا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید