
داستانی از نیجریه.
روزی روزگاری همهی پرندهها به جشنی در آسمان دعوت شدن، لاکپشت این خبر رو شنید و برای رفتن به آسمان نقشه کشید. رفت پیش پرندهها و خواهش کرد که اونم همراهشون بره. هر کدوم از پرندهها یک پر بهش دادن و اونم باهاشون دو تا بال درست کرد. توی راه انقدر حرف زد و مخ همه رو خورد تا اینکه به عنوان سخنگو انتخاب شد. وسط راه گفت که تو جشنهای بزرگ رسمه که هرکس اسم جدیدی برای خودش انتخاب کنه، پرندهها هم حرفشو قبول کردن و هرکدوم یه اسمی انتخاب کردن. لاکپشت اسم خودشو گذاشت «همهی شما».
وقتی رسیدن، میزبان به خاطر رنگارنک بودن بال لاکپشت و سخنگو بودنش فکر کرد لاکپشت شاه پرندههاست. میزبان انواع غذاها رو براشون آورد، موقع خوردن غذا لاکپشت ایستاد و گفن این جشن برای چه کسیه؟ میزبان جواب داد همهی شما. لاکپشت به پرندهها گفت منو میگه، اینجا رسمه که اول به سخنگو غذا میدن. شروع کرد خوردن غذاها. میزبان هم فکر کرد پرندهها رسم دارن اول شاهشون غذا بخوره. بعد از لاکپشت، پرندهها شروع کردن خوردن باقیمونده غذاها، بعضیاشون انقدر بیاعصاب بودن که گرسنه برگشتن، ولی قبل برگشت رفتن و اون یه دونه پری که به لاکپشت داده بودن پس گرفتن. لاکپشت که بدون بال شده بود از پرندهها خواهش کرد که یه پیغام به همسرش برسونن ولی کسی قبول نکرد، آخر سر طوطی که از همه عصبانیتر بود قبول کرد.
لاکپشت به همسرش پیغام داد که هر چیز نرمی که تو خونه هست بریز تو حیاط که من با خیال راحت بپرم پایین، طوطی هم رفت و به همسر لاکپشت گفت که لاکپشت گفته هرچی وسیله سفت داری ببر تو حیاط. لاکپشت از اون بالا نگاه کرد و دید حیاط داره پر میشه، ولی چون فاصله زیاد بود جنسشون رو تشخیص نمیداد. پرید پایین و لاکش تکهتکه شد. طبیب اومد و تکههای لاک رو به هم چسبوند. به همین دلیل لاک لاکپشت تکهتکه است.