
چند سال پیش شاید تصورش هم سخت بود که دورکاری تا این اندازه جدی گرفته شود. بسیاری از شرکتها حتی فکرش را هم نمیکردند که روزی حاضر باشند کارکنان خودشان را دورکار کنند. اما کرونا همانطور که بسیاری از وجهههای زندگی ما را تغییر داد، نگرش نسبت به دورکاری را هم متحول کرد.
در رابطه با محبوبیت دورکاری اخیرن بررسیهایی انجام شده که اعداد و ارقام حاصل از آنها بسیار جالب است. یکی از این بررسیها عنوان میکند که اکثریت کارکنان -نزدیک به ۸۹ درصد- تمایل دارند که از این به بعد تمام یا بخشی از وظایفشان را بهصورت دورکاری انجام دهند. بررسی دیگری که در بین کارکنان آمریکایی صورت گرفته نشان میدهد که پس از پایان همهگیری و رفع کامل محدودیتهای کرونایی، «داشتن امکان دورکاری» در صدر خواستههای کارکنان و حتی بالاتر از «درخواست افزایش حقوق» قرار خواهد داشت. اما این افزایش محبوبیت دورکاری فقط از طرف کارکنان نیست. کارفرمایان هم نسبت به گذشته بیشتر به دورکاری علاقهمند شدهاند. برای نمونه توییتر و دراپباکس به کارکنانشان این اجازه را دادهاند که در صورت تمایل، حتی پس از پایان همهگیری نیز کاملن دورکار باشند.
با این حال دورکاری بدون مشکل نیست. بهخصوص که بسیاری از شرکتها و تیمها، در این مدت پس از شروع همهگیری کرونا، برای اولین بار این شیوه از همکاری را تجربه میکنند. چالشهایی که دورکاری برای افراد به وجود میآورد، آنقدر هست که نیاز باشد مدیران برایشان فکری بردارند. سوالی که پیش میآید این است: چطور میتوان با این مشکلات کنار آمد؟ آیا شیوهی مدیریت تیمهای دورکار مانند مدیریت تیمهایی است که همکاری حضوری دارند؟ چطور میتوان میزان بازدهی تیمها را حفظ کرد یا حتی بالاتر برد؟ در مدیریت تیمهای دورکار، باید حواسمان به چه چیزهایی باشد؟ اینها بخشی از سوالاتی است که ممکن است به ذهن شما هم برسند.
میخواهیم با طرح ۵ پرسش و پاسخ دادن به آنها کمکتان کنیم با کیفیت بالاتری تیمهای دورکار را مدیریت و رهبری کنید. این پنج سوال به این شرح است:
اگر دوست دارید پاسخ این سوالات را مطالعه کنید، به این مطلب وبلاگ زیگ سر بزنید.