خسته از این دریا و گاهی آنچنان یکنواخت و ملال آور. گاهی سیاهی و نعره و امان خواهی دریای جانم هیچ وقت شبیه دریاهای لوکوس و زلال و سال به سال یه محیط بان از دو فرسخیش رد نمی شه برای همینه دیگه کسب و کارش از رونق افتاده و شده محلی برای ضایعات ...
بله درسته
ضایعات.. از همون مدل که تو کوچه ها داد می زنن که خریدارن.. اینجا اما کسی خریدار نیست. و مثل خوره به جونت می افته آره...ترس.. حقارت . خودکمبینی توقع لذت طلبی و...
این ضایعات تو ساحل دریای جانم نمایی زشت و نفرت برانگیز درست کردن.. اسم این ساحلرو قدیم ترا می گفتن شیطان و وهم و خیال و تفکر غیر ارادی و این جدیدا می گن ذهن..
از دریا و ساحل و آسمونی چنین مرا سفر باید رفتن از این شهر و دیار...
مچکر
