۱- روزه در شرع مقدس اسلام آن است که انسان در تمام روز، با قصد اطاعت از فرمان خداوند، از خوردن و آشامیدن و چیزهای دیگری که به تفصیل گفته خواهد شد، خودداری کند.
۲- روزه مانند همهی عبادتهای دیگر باید با نیت همراه باشد، بدین معنی که: خودداری انسان از خوردن و آشامیدن و سایر چیزهای باطل کنندهی روزه، بخاطر دستور خداوند باشد. و همین که چنین عزمی در او باشد کافی است و لازم نیست آن را بر زبان بیاورد.
۳- از آنجا که شروع روزه از اول فجر است، نیت آن هم باید از آن لحظه به تأخیر نیفتد، و بهتر آن است که پیش از فرا رسیدن فجر، نیت روزه کند.
۴- اگر مریض در اثنای روز ماه رمضان خوب شود، واجب نیست که نیت روزه کند و آن روز را روزه بگیرد. ولی اگر پیش از ظهر باشد و کاری که روزه را باطل میکند از او سر نزده باشد احتیاط مستحب آن است که نیت روزه کند و روزه بگیرد و پس از ماه رمضان باید آن روز را قضا کند.
۵- روزی که انسان شک دارد که آخر شعبان است یا اول ماه رمضان (یوم الشک) واجب نیست روزه بگیرد، و اگر بخواهد روزه بگیرد نمیتواند نیّت روزهی رمضان کند، بلکه میتواند قصد روزهی مستحبی آخر شعبان یا روزهی قضا یا مانند آن کند و اگر بعداً معلوم شود که رمضان بوده از رمضان حساب میشود و قضای آن روز لازم نیست، و اگر در اثنای روز بفهمد که ماه رمضان است باید از همان لحظه نیّت روزهی رمضان کند.
۶- نُه چیز روزه را باطل میکند : اول خوردن و آشامیدن دوم: آمیزش جنسی، سوم: آنکه کاری کند که منی از او بیرون آید .(استمنا) چهارم: دروغ بستن به خدا و پیامبر و ائمه علیهم السلام، پنجم: رسانیدن غبار غلیظ به حلق، ششم: فرو بردن تمام سر در آب، هفتم: با حال جنابت یا حیض یا نفاس به اذان صبح رسیدن، هشتم: اماله با چیزهای روان، نهم: عمداً قی کردن. [موارد چهارم تا ششم بنابراحتیاط واجب مبطل است]
۷- اگر روزهدار عمداً و آگاهانه چیزی بخورد یا بیاشامد روزهی او باطل میشود خواه آن چیز از خوراکیها و آشامیدنیهای معمول باشد و خواه از چیزهای غیرخوراکی مانند کاغذ یا پارچه و امثال آن باشد و خواه زیاد یا کم باشد مانند قطرهی بسیار کوچک آب یا خردهی کوچکی از نان.
۸-اگر روزهدار، چیزی را که لای دندان مانده است عمداً فرو ببرد، روزهاش باطل میشود.
۹- فرو بردن آب دهان روزه را باطل نمیکند.
۱۰- احتیاط واجب آن است که روزهدار از استعمال آمپولهای مقوی یا مغذّی، یا آمپولهائی که به رگ تزریق میشود و نیز انواع سِرمهای خودداری کند. ولی تزریق آمپول برای بیحس کردن و نیز دارو گذاشتن در زخمها و جراحتها اشکال ندارد.
۱۱-احتیاط واجب آن است که روزهدار از دودهای انواع دخانیات و نیز مواد مخدری که از راه بینی یا زیر زبان جذب میشود خودداری کند.
۱۲- انسان نمیتواند بخاطر ضعف، روزه را بخورد ولی هر وقت دچار حرج و مشقّت شدند، میتوانند افطار نموده و بعدا باید روزه آن روز را قضا نمایند.