
راویان اخبار و ناقلان احوال و طوطیان شکرشکن شیرین گفتار و بقیه اهالی پر حرف دنیا چنین روایت کنند که "هر دختر قرمز پوش فضول که دستی بر گردن قوچ سنگی اندازد، قوچ غیرتی شده و از کوره در برود .
البته از آنجایی که به قدرت و نفوذ خرافات معتقد بوده و کاشف به عمل آمده در روزگاران دور، نذورات فراوانی بابت فرزند پسر و یا بخت گشایی در پای این حیوان سنگ شده، ریخته می شد. ما هم رفتیم از زیر پاهای حضرتش سینه خیز رد شویم تا شاید گره از تمام بسته شدگان و بستگانمان باز شود که دیدیم ای دل غافل جلو قاضی (غازی) و معلق بازی؟! اینجا در ورودی موزه آذربایجان که نمی شود از این کارهای خرافاتی عهد عتیق کرد
القصه دست در گردن یار انداخته و در گوشش نجوا کردیم که بمان تا ابد که همچون قبل ما، بعد ما نیز باشند کسانی که به احترام قدمتت نه نذورات و خرافات که احترام و مراقبت را به پایت بریزند.
یار هم نگاه عاقل اندر سفیهی انداخته و گفت: زیاد حرف زدی، دستت رو بکش کنار ... من نماد مرد بودم ضعیفه!! ما هم که کلا به این تکیه کلام آلرژی داشتیم عکس عشقولانه گیمان را ثبت کردیم تا در تاریخ جاودانه بماند ?
بعد از ثبت این عکس عشقولانه، کم نه زیاد پیش خود فکر کردیم که اگر این سنگ زیر دشنه قلم و چکش درد نمیکشید و شکل نمیگرفت، در کجای تاریخ مانده بود؟ نه اینکه یک سنگ بود مثل تمام سنگهایی که میبینی و نمیبینیشان؟!
همین که به جملات فلسفی سخت و سنگین فکر کرده و روزگار قرنطینه را زیر و رو میکردیم، یاد شازده کوچولو افتاده و به تمامی زحماتی که برای اهلی کردنها کشیده شده فکر کردیم. گویا کسی و کسانی سعی در اهلی کردن این سنگ داشتند. شاید هم تصمیم داشتند تا این قوچ سنگی را اهلی کنند.
گرچه از این داستان نیز نمیتوان به سادگی گذشت که این قوچ سنگی نماد مرد بوده است و روی قبر مردان و قهرمانان جنگی جاخوش میکرده. از روی تعداد حلقههای شاخش، سن و سال متوفی را تخمین میزدهاند. و شاید روح مرد قهرمان در این سنگها حلول کرده که چنان قهرمانانه ایستادهاند تا تاریخ را ورق بزنند!
به هر تقدیر، هر چقدر که قدرت خرافات را نباید دست کم گرفت. این منم و قوچ اهلیام.
اگر این قوچ اهلی نمیشد، آنگاه دست من و گردن یار؟!
القصه در این روزهایی که در قرنطینه سیر کردم، سوژه نوشتههایم ته کشید. هل من ناصرا ینصرنی؟L