
سلام
18سالمه و امسال کنکور دارم
و امروز یکی از بدترین روزایی که داشتم.اینم یکی از بدترین احساساتیه که تا الآن داشم.باختن توی یک قمار بزرگ!!!
بهاش 7سال از زندگیم بود
وقتی کلاس پنجم از درآمد و شخصیت اجتماعی یک جراح مغز و اعصاب شنیدم دوست داشتم پزشک بشم.و بلاخره بعد از 7سال فهمیدم که نمی خوام پزشک بشم.نه به خاطر سختی برای قبولیش اتفاقا الان هدفم سخت تر هم شده ولی دیگه از پزشکی خوشم نمیاد.امید وارم خیلی دیر نشده باشه
تو این هفت سال خیلی درس خوندم خیلی هم عشق و حال کردم.نه خیلی شیرین نه خیلی تلخ به قول خارجی ها fifty fifty
امروز هدفم رو پیدا کردم فقط امیدوارم دیر نشده باشه.تازه بعد از هفت سال یادگرفتم که چجوری هدفم رو انتخاب کنم.دیگه فقط پول و حرف مردم تو هدفام نیست؛خودمم توش هستم
اینم شعر همیشگی آخر اینجور متن ها:
سالها دل طلب جام جم از ما میکرد وآن چه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد