هشدار اسپویلر: این مقاله داستان هر دو فصل سریال «آرکین» را بررسی میکند.
«آرکین» را میتوان یکی از آموزندهترین نمونههای داستانگویی معاصر دانست؛ نه فقط بهدلیل طراحی بصری، موسیقی یا جهان فانتزیـعلمی آن، بلکه بهخاطر شیوهای که در آن حادثه، شخصیت، سیاست، عشق، خشونت و فقدان به یکدیگر متصل میشوند.
در ظاهر، داستان دربارهٔ دو شهر، فناوری هگزتک، مواد شیمیایی، جنگ قدرت و شخصیتهایی با تواناییهای خارقالعاده است. اما در مرکز آن، داستانی بسیار انسانی قرار دارد: داستان دو خواهر، وی و پاودر، که هرکدام میخواهند دیگری را نجات دهند، اما هر تلاششان برای نجات، زخم تازهای ایجاد میکند.
همین نکته مهمترین درس «آرکین» است:
داستان بزرگ، زمانی اثرگذار میشود که بحرانهای عظیم جهان را از مسیر یک درد شخصی روایت کند.
۱. داستان را از زخم شخصیت آغاز کن، نه از حادثه
بسیاری از نویسندگان داستان را با حادثه شروع میکنند: جنگی رخ میدهد، قتلی اتفاق میافتد، گنجی پیدا میشود یا دشمنی حمله میکند. اما حادثه بهتنهایی داستان نمیسازد. حادثه زمانی معنا پیدا میکند که به زخمی قدیمی در شخصیت برخورد کند.
پاودر پیش از آنکه جینکس شود، کودکی است که از خود میپرسد آیا برای گروه مفید است یا نه. او از این میترسد که ضعیف باشد، سربار باشد و روزی رها شود. بنابراین میل او به ساختن بمب یا کمککردن، فقط کنجکاوی کودکانه نیست؛ تلاشی است برای اثبات ارزش خود.
انفجار نخست، صرفاً یک اتفاق داستانی نیست. این انفجار ترس پنهان پاودر را به واقعیت تبدیل میکند:
او میخواهد کمک کند.
کمک او فاجعه میآفریند.
گروه او را مقصر میداند.
وی، که مهمترین منبع امنیت عاطفی اوست، او را با نامی تحقیرآمیز خطاب میکند.
آن نام، بهتدریج جای هویت قبلی او را میگیرد.
پس جینکس در یک لحظه متولد نمیشود. او محصول زنجیرهای از زخمها، سوءتفاهمها و انتخابهای عاطفی است.
برای طراحی یک شخصیت پیچیده، میتوان این زنجیره را نوشت:
زخم اولیه ← باور دفاعی ← میل بیرونی ← انتخاب ← پیامد ← زخم تازه
برای جینکس:
ترس از رهاشدن ← باید مفید باشم ← میخواهم خودم را ثابت کنم ← ساختن سلاح ← فاجعه ← باور عمیقتر به اینکه نابودگرم
این الگو دربارهٔ وی، سیلکو، ویکتور و حتی جیس نیز صدق میکند. هرکدام از آنها تلاش میکنند زخمی قدیمی را درمان کنند، اما روش درمانشان گاهی همان چیزی را تولید میکند که از آن میترسند.
۲. رابطهٔ مرکزی باید موتور داستان باشد
در «آرکین»، جنگ میان پیلتوور و زاون مهم است، اما موتور عاطفی داستان رابطهٔ وی و جینکس است. اگر این رابطه حذف شود، بسیاری از درگیریهای سیاسی سریال فقط به مجموعهای از منازعات قدرت تبدیل میشوند.
وی و جینکس فقط دو شخصیت مخالف نیستند. آنها دو تفسیر متفاوت از یک گذشتهٔ مشترکاند.
وی میخواهد پاودر را دوباره پیدا کند؛ همان دختر کوچکی که پیش از جدایی میشناخت. جینکس اما میخواهد پذیرفته شود، نه بهعنوان پاودر، بلکه بهعنوان جینکس. از اینجا یک تضاد بسیار دردناک شکل میگیرد:
ادامه در.....
https://sr1000.blogix.ir/post/158