
یکی از سوالهای همیشهام، این بود (و هست) که عملا یک مدیر -مستقل از اندازهی تیمش و کانتکست کاری که میکنند- برای گرفتن نتایج پیوسته بهتر از تیم، در قالب چه سیستم فکری و بر چه بنیانی میتواند، فکر کند، تصمیم بگیرد و به خروجی مطلوب برسد؟
کم دنبال پاسخ این پرسش طولانی و مفصل نگشتهام.
کتابی اخیرا ترجمه و منتشر شده و دارم میخوانمش با عنوان «مدیران بزرگ به دنیا نمیآیند، ساخته میشوند»؛ و در آن انگار جولی ژو، نویسندهی کتاب، که یکی از طراحان ارشد فیسبوک است، پیش رویت نشسته و دارد مثل یک دوست صمیمی، دربارهی تجربههایش از روزهای اول کارمندی تا حالا، ساختارمند و فکر شده، حرف میزند؛ از اینکه چطور با مسالهی مدیریت مواجه میشود و چطور سوال «وقتی یک مدیر خوباست؛ یعنی چه کار میکند؟» را با مثالهای واقعی جزیی و کلی، جواب میدهد.
مثلا در یک فصل، مفصل دربارهی جلسات ۱:۱ و چرایی و چگونگیاش طوری حرف میزند که حس یافتن راه چاره میکنی. چون موضع نویسنده از موضع یک مدیر خوب که تجربههایش را متکبرانه مینویسد نیست؛ بلکه از موضع یک دوست اندیشمند و موفق است که دم دستش دفتر خاطراتی پر از مصداق اشتباهها و درسها و ترسها و عدماطمینانهای خودش دارد.
با دوستانم در #طاقچه، داریم این کتاب را همخوانی میکنیم؛ احساس میکنم اثرش تا حالا این بوده که دست کم انتظارهایمان از هم و مدیرهایمان دقیقتر و شفافتر دارد شکل میگیرد؛
و نهایتا، خواندن این کتاب، هیجان و اشتیاقی در ما ساخته؛ «بهتر میدانیم داریم چه کار میکنیم» را دقیقتر احساس میکنیم و این برای هر کسی آرامش و انگیزه دارد.
این کتاب، جزو فهرست کتابهای پرفروش دستهی مدیریت و کسب و کار نیویورکتایمز، در سال ۲۰۱۹ بوده.
مرورهایی که برای کتاب در آمازون نوشته شده را اینجا میتوانید ببینید.
«مدیران بزرگ به دنیا نمیآیند، ساخته میشوند»
جولی ژو
نشر نوین
ترجمهی حمید زعیمی
(راستی، نشر نوین با رعایت کپیرایت نویسنده و ذینفعان کتاب، ترجمه و منتشرش کرده.)
نسخهی الکترونیکش را هم از طاقچه میتوانید دریافت کنید: اینجا.
به گمانم تا مدتها، اگر پیشنهاد کتابی دربارهی مدیریت و کسب و کار ، به کسی که در شرکت متوسط یا بزرگی مشغول به کار است بخواهم بدهم، همین کتاب را پیشنهاد خواهم داد.