
اندراحوالات تجربهی حضور در فصل دهم باشگاه محتوا
تا به حال چیزی در مورد «دلتنگی زودرس» شنیدهاید؟ حس مزخرف دلتنگی که در کمترین فاصله با جدا شدن از چیزی یا کسی به سراغتان میآید. بعضی وقتها میتواند از این هم بدتر باشد! تصور کنید به تازگی فهمیدهاید یکی از نزدیکانتان قرار است برای همیشه از ایران برود. اما پیش از آنکه نوبت به اشکهای ذخیره شده برای وداع در فرودگاه امام برسد، با هر بار دیدن عزیزتان بیشتر دلتنگ میشوید. این همان حس بدتر است. همین حالا که درگیر آخرین مشق عشق های باشگاه هستم، حس غریب و مزخرف «دلتنگی زودرس»، به سراغم آمد.آن هم از نوع بدترش!
نوشتن در مورد تجربهی حضور در باشگاه و توصیف آن، برای من کار سختی است. تا زمانی که دمبل و هالتر به دست نگیرید و در باشگاه محتوا عرق نریزید، نمیفهمیدش! فقط میتوانم بگویم، این فصل از زندگی من فراتر از یک دورهی آموزشی بود. وقتی صحبت از زندگی به میان میآید، دیگر توصیفاتی شبیه به سروکله زدن با سوآت و نقشه سفر مشتری، سطحی به نظر میرسد.باید از عشق گفت و دلتنگی.دلتنگی برای ساعت ۷ عصر روزهای شنبه و یکشنبهی بهار ۱۴۰۱. دلتنگی برای آهنگهای قبل از شروع کلاس.دلتنگی برای استرسهای دقیقه ۹۰ و درخواست وقت اضافه برای مشقهای عقب افتاده.دلتنگی برای نوتیفیکیشنهای گروهها و چنل تلگرام فصل دهم باشگاه.دلتنگی برای...

و حالا برای فرار از حس زودرس دلتنگی، دائما به خودم میگویم هنوز کارم با باشگاه تمام نشده و تمام نمیشود. چرا که فکر میکنم نام «باشگاه محتوا» برای همیشه به پیراهن زندگیام دوخته شده.