برای هوشمندسازی گلخانه لازم نیست از روز اول یک اتاق کنترل گران بخرید. اول باید بدانید چه تصمیمی امروز دیر یا اشتباه گرفته می‌شود: باز و بسته‌کردن دریچه، آبیاری، روشن‌کردن فن یا واکنش به افت دما؟ تجهیزاتی که پاسخ این مسئله را ندهند، حتی با داشبورد زیبا هم سرمایه‌گذاری خوبی نیستند.
دما و رطوبت هوا نقطه شروع‌اند، اما محل نصب سنسور مهم است. سنسوری که زیر آفتاب مستقیم یا کنار فن باشد، تصویر درستی از شرایط گیاه نمی‌دهد. بسته به نوع کشت، نور، رطوبت بستر، دبی آب، EC و pH هم می‌توانند مهم شوند.
دیدن عدد روی موبایل با کنترل خودکار فرق دارد. مشخص کنید هر هشدار به چه اقدام مشخصی منجر می‌شود، چه کسی آن را تأیید می‌کند و در چه شرایطی فرمان به فن، دریچه یا پمپ می‌رسد. اگر این منطق نوشته نشده، خرید کنترلر زود است.
کنترل حیاتی نباید تنها به اتصال اینترنت وابسته باشد. از فروشنده درباره عملکرد محلی، برق پشتیبان، هشدار خرابی سنسور و امکان کنترل دستی سؤال کنید. سناریوی خطا را روی کاغذ بنویسید و پیش از تحویل آزمایش کنید.
سنسورها به نصب درست، نگهداری و کالیبراسیون نیاز دارند. ثبت داده تاریخی کمک می‌کند بفهمید مشکل تکرار می‌شود یا یک اتفاق گذراست. پیش از افزودن الگوریتم پیچیده، کیفیت اندازه‌گیری را درست کنید.
از قبل مشخص کنید می‌خواهید چه چیزی بهتر شود: تعداد هشدارهای دیرهنگام، پایداری دما، مصرف آب یا زمان حضور اپراتور. برای هر شاخص، وضع فعلی را ثبت کنید تا بعد از اجرا بتوانید تغییر واقعی را بسنجید. هیچ درصد ثابت و تضمینی برای صرفه‌جویی همه گلخانه‌ها وجود ندارد.
یک مسیر منطقی این است: ابتدا پایش و ثبت داده، سپس هشدارهای مفید، بعد کنترل خودکار یک بخش پرهزینه یا حساس. وقتی این بخش درست کار کرد، می‌توان تجهیزات دیگر را به سامانه متصل کرد. نیاز هر گلخانه به محصول، اقلیم، امکانات و مهارت تیم بستگی دارد.
برای بررسی اجزا، سطح‌های اجرا و خطاهای رایج، راهنمای گلخانه هوشمند و اتوماسیون صدرا را ببینید. این راهنما جای طراحی اختصاصی برای گلخانه شما را نمی‌گیرد.
