
چندی پیش بود که نیاز به طراحی ساختار DNA داشتم هر چه با قلم روی کاغذ امتحان کردم نشد، نیاز به یک فرد طراح داشتم که برای من کمک کند اما باز هم نشد که نشد.
خسته و عاجز در جهان تاریک خودم بودم که اضطراب آن داشتم که مبادا امتیاز طراحی را از دست دهم و نتوانم در کنفرانس اینترنتی دانشگاهم شرکت کنم.
نیازمند پیشنهاد های جالب بودم که یکی پس از دیگری به درد نخور بودن. تنها یک هفته تا ارسال ساختار DNA زمان داشتم و اضطراب وجودم را به سیاهی کشانده بود، در ادامه ماجرا روز اول هفته بود که مصادف شد با مرخصی رفیق عزیزم از سربازی.
با رفیقم درباره روزهای سختی که گذرانده بود گپ و گفت کردیم سپس بی مقدمه ازم پرسید: چرا از قیافه افتاده ای پسر من با تو قبل اعزامم این مدلی خداحافظی نکرده بودم، منم ماجرای چند روز را برایش حسابی تعریف کردم.
چند دقیقه ای سکوت پیشه کرد و در اخر گفت: داداش من گوشیم یک ماه دست تو امانت باشه تا این مواردی که گفتی رو با این گوشی حل کنی.
گوشی رفیقم Samsung note 10 بود که در حضور او گوشی را برسی کردم؛ وقتی قلم گوشی را در آوردم، اکبند بود و اصلا از قلم استفاده ای نکرده بود. فردای آن روز با گوشی کار کردم و برخی استفاده های جالب را از قلم هوشمند یاد گرفتم و خیلی شایق ساعت ها با قلم هوشمند کار کردم و در نهایت توانستم در برنامه خود گوشی که مناسب برای نقاشی و طراحی بود، طراحی کنم و از طریق ایمیل به دانشگاه سچنوا از طریق ایمیل فرستادم و رتبه دوم را کسب کردم.
گوشی Samsung note 10 که باعث موفقیت من شد، مرا به سوی اسمارت فون های سامسونگ سوق داد که با تهیه یکی از آن ها در امورات درسی، کاری و ورزشی در دوران شیوع کرونا و خانه نشینی به بهترین شکل ممکن استفاده کنم.
صدرا مهدیزاده