دو دهه پیش باید رگمو میزدم، نزدم.یک دهه پیش باید میرفتم یه جای خیلی دورتر، نرفتم. اینروزا باید بالی برای زیر پر گرفتن میداشتم ، ندارم. نه عرضه ی اعتراض و به کمال هزینه دادن درمن بوده، نه قرارِ روی سطح امن زندگی کردن.
حالا، ازین روزای تخمیِ هر دم ارّه تر، اگر به سلامت رد شدیم، چن نفر هستن که باید محکم بغلشون کنم.