هروز با منه !
صبح با صدای مهربون اما رومخش بیدار میشمو ، بهم کارام رو گوش زد میکنه و نمی زاره وقتم بیهوده بگذره . تو این اوضاع و احوالات کرونایی که همه درگیر مراقبت از خودشونن سامسونگ و گجتاش مراقب منن.
صبحا که میشه منو بیدار میکنه و میگه پاشو ، باهم برعکس سال های قبل به مدرسه میریمو با هم درس یاد میگیریم . راستی تا حالا نشده بود که مامانم بهم بگه گوشیتو بردار درس بخون ، بخاطر همین از کرونا و هم ازسامسونگ متشکرم.
یادتونه بزرگترا تو مهمونیا میگفتن این موبایلا همه رو از هم دور کردن و موبایلا رو ازمون میگرفتن ، ولی حالا تو این موقعیت همین موبایلا هستن که باعث میشن مهمونیا هاو دور همی ها برگزار بشن ، تازه همین شب یلدای پیش رومونم با همین گجتا مهمونیا مونو داریم و اجرا میکنیم.
خب از بحث اصلی دور نشم ؛ هروز گلگسی واچم وضعیت فعالیت های بدنی منو پایش میکنه و نمی زاره از خودم بی خبر باشم بقول شاعر : من چه دارم ،چه میخواهم که چی را چون کنم؟ خب داشتم میگفتم گلگسی واچم به من کمک کرده که تو این وضعیت کرونایی وضعیتی پایدار و سالم داشته باشم.
از طرف دیگه بعضی وقتا که حالم خوش نیست گلگسی بادزم بهترین همراه برامه و باعث میشه آرامشی جالب با صدا های با کیفیت رو تجربه کنم .
اینا فقط ویژگی های بودن با سامسونگ و گجتاش در اوقات قرنطینهست . پارسال همین موقع قبل از کرونا باز هم بیش تر اوقات که نه همه اوقات با گلکسی هام بودم. هر جا میرفتم و هر جا بودم و هر خاطره ای که داشتمو با دوربین گلکسیم ثبت کردم و هر جا میرفتم و هر تیپی میزدم اگر گلکسی فیتم باهام نبود یا شارژ نداشت ، انگار ی چیزیم کم بود.
خلاصه از همه اینا که بگذریم من وخانواده ام با سامسونگ خیلی حال میکنم ، شده مثل دوست خانوادگی مون .
ازت متشکرم سامسونگ