
به یاد میارم از دوران مدرسه دوست داشتم در انجام تکالیف بچه ها کمک حالشون باشم...
سال 90 که وارد دانشگاه شدم، رؤیای تدریس داشتم، پروژه های دوران کارشناسی رو برای خودم و دیگران انجام میدادم که جزء اولین و شیرین ترین درآمدهای من بهحساب میومد.
اگه کسی تو درس مشکل داشت اون درس و کامل می خوندم، در موردش تحقیق میکردم، تمرین حل میکردم تا یاد بدم به دیگران، گاهی اوقات آموزش ها تلفنی بود و گاهی اوقات هم زودتر میرفتم دانشگاه یا وقت بیشتری در دانشگاه می گذروندم...
نمیدونم چه حسی بود که همیشه دوست داشتم به اطرافیانم یاد بدم...
سال 94 فارغ التحصیل شدم و به دنبال کار مورد علاقه ام...
حالا یه کارشناس مدیریت بودم از نوع بازرگانی
با خودم میگفتم برم دنبال رشته م، تو شرکت، تو کارخونه...
پس آموزشم چی میشه؟
در نتیجه با فرصت های شغلی که برام پیش اومد خداحافظی کردم و راهی آموزش شدم...
از سال 94، از یه مجموعه کودک شروع کردم وارد دنیای کار شدم، دنیای کاری که تقریبا با شروع مقطع ارشدم بود
آموزش دادن به بچه ها حس فوق العاده ای بود
من غرق این دنیای عجیب بودم
غرق آموزش، دوستی، صبوری، مهربونی...
تا شدم معلم مدرسه و بعد هم مدیر آموزشی
رفتار آدم هارو دوست داشتم بخصوص رفتار همکارانم، در همه حال زیر ذره بین بودن...
از طرف دیگه مدیر داشتیم، ناظم داشتیم، پرستار داشتیم، نگهبان داشتیم، خونواده های مختلف داشتیم
خلاصه بگم کلی آدم با کلی خصوصیات رفتاری متفاوت...
میدیدم در حقشون ظلم میشه، حرف نمیزدن
به کارشون انتقاد میشه، سکوت میکنن و...
این شد که گوش شنوا بودم برای مشکلات همکاران چه در محیط کار، چه در محیط خارج از کار، پس مطالعه رو بیشتر کردم.
حالا دانشجو ارشد بودم و کارم شده بود تحقیق و پژوهش...
درس خوندن، مشاوره به دانشجویان ارشد در زمینه انجام پروژه در کنار آموزش انگیزه منو بیشتر میکرد و برای اینکه بتونم مشکلی رو حل کنم، باید تلاش بیشتری می کردم
تصمیم گرفتم برم دنبال ابعاد سکوت که باعث مشکل و گاهی باعث حل مشکلات سازمانی بود.
برای شروع کار با توجه به شناختی که داشتم، آموزش و پرورش رو انتخاب کردم.
مشکلات معلم ها زیاد بوده، هست و با این روند خواهد بود
باید از آموزش و پرورش در سال 96 اجازه می گرفتم
با کلی کاغذ بازی و آقای رئیس وقت ندارن و جلسه دارن و.... شنیدم که وقتتو هدر نده، اینجا به نتیجه ای نمیرسی
بعد از پیگیری چندماهه و تلاش بی فایده در مورد آموزش و پرورش، با همکاری یکی از اساتیدم برای پروژه ارشد وارد مجموعه شهرداری شدم و با معرفی های صورت گرفته اجازه ورود به شهرداری کل رو به دست آوردم، بماند که هر روز برای ورود چقدر باید تلفن زده میشد تا من اجازه ورود از گیت رو داشته باشم...
در نهایت پروژه من در مورد سکوت سازمانی و مطالعه رفتار سازمانی آغاز شد...