واقعا دوشنبهها دروازه جهنم است، بين شعلههاي كوچك و بزرگ ( تو بخوان كار، دانشگاه، خيابانها، ماشينها، اتوبوسها، آدمها) ميدوم و هركدام را كه رد ميكنم، يكي ديگر روشن ميشود. بازي است؟ من گفتهام اهل مسابقه دادنم؟ اهل اين رقابتهاي مسخره كه بايد نشان دهي قوي هستي و ميتواني بقيه را از ميدان به در كني؟ يادم نميآيد.