وقتی از جنگهای صلیبی سخن میگوییم، معمولاً نبردهای مسیحیان با مسلمانان به ذهن میآید؛ اما یکی از مشهورترین جنگهای صلیبی، اصلاً علیه مسلمانان نبود.
جنگ صلیبی آلبیژوا (۱۲۰۹ تا ۱۲۲۹) به فرمان پاپ اینوسنت سوم علیه گروهی از مسیحیان به نام کاتار ها در جنوب فرانسه آغاز شد. کاتارها خود را مسیحی میدانستند، اما بسیاری از آموزههای کلیسای کاتولیک، از جمله اقتدار روحانیت و برخی آیینهای مذهبی را نمیپذیرفتند. کلیسا نیز آنان را بدعتگذار اعلام کرد.
پس از قتل یکی از نمایندگان پاپ، فرمان جنگ صادر شد و سپاهیان صلیبی به جنوب فرانسه یورش بردند. نخستین شهر بزرگ، بزیه، به شکلی هولناک قتلعام شد. روایت مشهوری از این واقعه نقل شده است که وقتی از فرماندهان پرسیدند چگونه کاتولیکها را از کاتارها تشخیص دهند، پاسخ داده شد: همه را بکشید؛ خداوند بندگان خود را خواهد شناخت. هرچند درباره اصالت این جمله میان مورخان اختلاف نظر وجود دارد، اما در وقوع کشتار گسترده تردیدی نیست.
این جنگ بیست سال ادامه یافت و سرانجام به نابودی تقریباً کامل آیین کاتاری، تقویت قدرت پادشاه فرانسه، کاهش استقلال جنوب این کشور و گسترش دادگاههای تفتیش عقاید انجامید. جنگ صلیبی آلبیژوا یادآور این واقعیت است که در قرون وسطی، عنوان «جنگ صلیبی» تنها به نبرد با مسلمانان محدود نبود؛ بلکه کلیسای کاتولیک از این ابزار برای سرکوب مسیحیان مخالف خود نیز استفاده میکرد.
#جنگ_صلیبی
#آلبیژوا
#کاتارها
#قرون_وسطی
#تاریخ_اروپا
#فرانسه
#کلیسای_کاتولیک
#پاپ
#تفتیش_عقاید
#تاریخ