در تابستان ۱۹۱۶، زمانی که بسیاری از فرماندهان جنگ جهانی اول همچنان به حملات مستقیم و پرهزینه باور داشتند، یک ژنرال روس به نام آلکسی بروسیلوف با تاکتیکی متفاوت، یکی از درخشانترین عملیاتهای نظامی جنگ را رقم زد.
بروسیلوف به جای تمرکز نیروها در یک نقطه، در جبههای گسترده به ارتش اتریش-مجارستان حمله کرد. او پیش از آغاز عملیات، مواضع دشمن را به دقت شناسایی کرد، سنگرهای تهاجمی را در نزدیکی خطوط دشمن حفر کرد و به جای گلولهبارانهای طولانی، آتشباری کوتاه اما دقیق را به کار گرفت. سپس گروههای کوچک و چابک را برای نفوذ به خطوط دفاعی دشمن روانه میدان کرد.
نتیجه، یک فاجعه برای اتریش-مجارستان بود. صدها هزار نفر از نیروهای این کشور کشته، زخمی یا اسیر شدند و بخش بزرگی از خطوط دفاعی آن فرو پاشید. آلمان نیز ناچار شد چندین لشکر را از جبهه غربی به جبهه شرق منتقل کند تا از سقوط متحد خود جلوگیری کند.
موفقیت این عملیات، رومانی را نیز به ورود به جنگ در کنار متفقین تشویق کرد. اما ارتش روسیه به دلیل کمبود نیرو، مهمات و ناهماهنگی با سایر جبههها نتوانست از این پیروزی بهرهبرداری کامل کند و تهاجم سرانجام متوقف شد.
با وجود این، تهاجم بروسیلوف همچنان یکی از موفقترین عملیاتهای جبهه شرقی در جنگ جهانی اول به شمار میرود. بسیاری از مورخان نظامی معتقدند تاکتیکهای نوآورانه بروسیلوف، از جمله حملات همزمان در جبههای وسیع، نفوذ واحدهای کوچک و آتشباری دقیق، سالها بعد الهامبخش شیوههای نوین جنگ در قرن بیستم شد.