ویرگول
ورودثبت نام
صابر طباطبائی یزدی
صابر طباطبائی یزدیبرنامه نویس۴۴ساله. از مدرک MCSD دات نت سال 2002 شروع کردم البته بعد از لیسانس و تمام عمرم رو در مدیریت با ابزار های شیرپوینت و MSPS و CRM و غیره گذراندم. https://zil.ink/sabert
صابر طباطبائی یزدی
صابر طباطبائی یزدی
خواندن ۲ دقیقه·۲ سال پیش

چند در صد امکانات هوش مصنوعی در اختیار ماست روی اینترنت؟

چند در صد از امکانات هوش مصنوعی که دست کشور های سازنده هاش هست در اختیار ماست روی اینترنت؟


برآورد تقریبی

برآورد درصد مشخص معمولاً دشوار است، اما اگر صرفاً از منظر «ابزارهای عمومی آنلاین» نگاه کنیم، می‌توان گفت بخش قابل توجهی (اما نه اکثریت) از ظرفیت‌های هوش مصنوعی در سطح عموم قرار ندارد. بر اساس تجربه و تخمین‌های کلی صنعت، شاید زیر ۳۰ تا ۴۰ درصد از قابلیت‌های عملیاتی و پیشرفته‌ی هوش مصنوعی (آنچه واقعاً در اختیار شرکت‌ها و دولت‌هاست) به‌صورت عمومی یا آنلاین عرضه شده باشد. این عدد تخمینی است و منبع قطعی یا آمار رسمی وجود ندارد، اما روند عمومی نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از کارهای پیشرفته و توانمندتر (مانند هوش مصنوعی نظامی، امنیتی یا اختصاصیِ شرکت‌های بزرگ) در دسترس عموم نیست.

نتیجه‌گیری

بخش بزرگی از توانایی‌های واقعی هوش مصنوعی (خصوصاً نسخه‌های خاص و پیشرفته) هنوز در اختیار سازمان‌ها، آزمایشگاه‌ها و شرکت‌های بزرگ است و تنها بخشی از آن‌ها در قالب APIها، سرویس‌های ابری یا اپلیکیشن‌های عمومی منتشر می‌شود. بنابراین هرچند هوش مصنوعی در فضای اینترنت در دسترس عموم قرار گرفته و روزبه‌روز سهم آن بیشتر می‌شود، اما همچنان قسمت قابل توجهی از فناوری‌های پیشرفتهٔ هوش مصنوعی در پشت صحنه و در اختیار نهادهای محدود باقی مانده است.



پاسخ دقیق به این پرسش که «چند درصد از امکانات یا ظرفیت‌های هوش مصنوعی که در اختیار کشورهای سازنده آن است، روی اینترنت در دسترس عموم قرار دارد؟» بسیار دشوار است؛ زیرا:

  1. تنوع گسترده در کاربردها و محصولات هوش مصنوعی
    هوش مصنوعی فقط محدود به یک یا دو ابزار (مثلاً چت‌ربات‌ها) نیست. در حوزه‌های گوناگون (پزشکی، نظامی، صنعتی، مالی، امنیتی و غیره) به کار گرفته می‌شود. بسیاری از سیستم‌های پیشرفته و تخصصی تنها در سطح سازمانی یا دولتی استفاده می‌شوند و در اینترنت به‌صورت عمومی عرضه نمی‌گردند.
  2. مدل‌های تجاری و حق مالکیت
    شرکت‌ها و نهادهای بزرگ بخش زیادی از تحقیقات و ابزارهای خود را پشت درهای بسته نگه می‌دارند؛ چرا که این فناوری‌ها بخشی از مزیت رقابتی آن‌ها به حساب می‌آید. همچنین مسائل حقوقی و کپی‌رایت سبب می‌شود که هر محصول هوش مصنوعی به‌طور کامل منتشر نشود.
  3. سیاست‌های امنیتی و محدودیت‌های صادرات فناوری
    برخی از کشورها (به‌ویژه کشورهای پیشرو در هوش مصنوعی) مقرراتی دارند که صادرات فناوری‌های حساس یا فوق‌پیشرفته را محدود می‌کند. این امر مانع از در دسترس قرار گرفتن همهٔ توانایی‌ها در فضای عمومی یا برای کشورهای دیگر می‌شود.
  4. محرمانگی داده‌ها و حریم خصوصی
    بسیاری از مدل‌ها و سرویس‌های هوش مصنوعی برای عملکرد مطلوب، نیازمند داده‌های وسیع و منحصربه‌فرد هستند. دسترسی به این داده‌ها همیشه باز نیست و اغلب محرمانه است. اگر داده‌ها در سطح عمومی به اشتراک گذاشته نشوند، خود مدل نیز یا منتشر نمی‌شود یا تنها به‌صورت محدود در دسترس قرار می‌گیرد.
  5. خدمات عمومی در مقابل تحقیقاتی/خصوصی
    بخش قابل‌ توجهی از آنچه ما به‌عنوان «هوش مصنوعی» در اینترنت می‌بینیم، نسخهٔ عمومی یا تجاری‌شدهٔ پروژه‌های بزرگ‌تر است. اما نسخه‌های پیشرفته‌تر (مثلاً مدل‌های بزرگ‌تر یا آپدیت‌های توانمندتر) ممکن است فقط در اختیار تیم‌های تحقیقاتی یا نهادهای خاص باشد.



کامنت رو بخونید

هوش مصنوعی
۳
۲
صابر طباطبائی یزدی
صابر طباطبائی یزدی
برنامه نویس۴۴ساله. از مدرک MCSD دات نت سال 2002 شروع کردم البته بعد از لیسانس و تمام عمرم رو در مدیریت با ابزار های شیرپوینت و MSPS و CRM و غیره گذراندم. https://zil.ink/sabert
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید