این متنی که نوشتید رنگ و بوی سیاسی و مذهبی عمیقی دارد و ترکیبی است از تاریخ دینی، تفسیر سیاسی، و نگاه شخصی به مسائل روز است.
اگر بخواهم آن را ویرایش یا بازنویسی کنم تا تأثیرگذارتر، روشنتر و انسجامیافتهتر شود، میتوان چنین فرمولبندیای را پیشنهاد داد:
ببین! یعقوب، پیامبر خدا، ۴۰ سال در برابر رفتارهای جاهلانه فرزندانش صبر کرد. پسرانی که فرزندش را، پیامبری معصوم، به چاه انداختند و وانمود کردند که گرگ خوردهاش.
در برابر آن همه ظلمی که پسرانش به خودشان و یوسف کردند.
امروز نیز برخی همان نقش را بازی میکنند. همان تکرار خطاهای تاریخی. اصلاحطلبانی که با افکار و اعمالشان، بارها و بارها مسائلی را دامن میزنند که پیامبران الهی هزاران بار از آن نهی کردهاند.
ما و شما، و هرکس که دل در گرو حقیقت دارد، باید صبر پیشه کنیم. رهبر جامعه نیز باید صبر کند. چون این جماعت، با تهمتها و داوریهای ناعادلانه، بسیاری را به چاه انداختند — نه یک یا دو نفر، بلکه صدها نفر.
تهمتهایی از جنس «شش کلاس سواد»، یا همان حرفهایی که در صدر اسلام، به بهانه سن و سال یا موقعیت، علیه علی بن ابیطالب (ع) زده شد. تاریخ دارد تکرار میشود — با همان زبان، با همان ترفندها.
اما صبر، همان کلیدی است که یعقوب را به خدا و یوسف را به خدا رساند. و از همه مهم تر برادران را از شیطان نفس نجات داد.
اصلاح طلب
ااصلاحاصلاح