گاهی دلم برای شما تنگ می شود، آنگونه که انگار همگی تان، در انتظار همین لحظه های سرد، در انتهای همان روزهای سخت، در کش و قوس های گیر های همیشگی، مقداری از وجود منفعل خویش را، بی پرده در شماتت قلبم نشانده اید،
گاهی یکی یکی برایتان غصه می خورم، بر هر که میانمان را شکست و رفت، بر هر که خود را به ما و من، تا آخرالزمان بدهکار کرده است، گاهی برای خودم غصه میخورم، بر اشتباه های خودم برای خود، بر ذره ذره درد های هر کدامتان، بر روزهای سردی که عاقبت، در انزوای غریبانه جان سپرد.
