دوست داشتن بعضی ها، نه لایک لازم دارد، نه استوری، در جانند و خود میدانند، مهرشان به دل است و امیدمان به آنها را چون تمنای مادری برای فرزندان به خود می پروریم، دوست داشتن بهانه و منظور نمیخواهد، علامت و نشانه نمیخواهد، دل تنگی برایشان می آید و می رود، چون چای یادشان را نوش جان میکنیم و چون دلمان دوباره تنگ شد، نیلی به هوایشان داریم، بر فراز آسمان روحمان را به هوای آنها پرواز میدهیم و بر خاکسار زندگی، دوران سر میکنیم،