من گاهی
برای رفتگانم، بی وقت و بی آئین، عزاداری می کنم،
برایشان چند قطره ای بی ریا اشک میریزم
در قلبم آنها را میبینم که مرا به نگاه کردن نشسته اند
با آنها خاطراتم را مرور می کنم و گاهی هم در آن میان
نا گفته و بی مبالات، ریز گله هایم را می گویم،
یا حتی گاهی از خجالت هایی که پیششان کشیده بودم، در خودم و تنها
کمی شرمسار می شوم
من گاهی
دلم برایشان تنگ می شود و در کاربری هایشان پیامی میفرستم
یا گاهی دقایقی به عکس هایشان نگاه می کنم
من دلم برای شماها تنگ شده است
چه بی رحمانه این ارتباط قطع شده
و چه عجیب نیستید
من گاهی
بی گاهی، تنهایی، بی وقت و بی آئین
برای رفتگانم عزاداری می کنم،
عمو هادی، خاله زهرا، مهدی خان، دایی اسد
