غمگینم

غمگینم
به اندازه ی یک کوه
که در آستانه ی غروب
دلش خورشید می‌خواهد
غمگینم
چون سبزه ی نوروزی
که روز طبیعت
روز مرگ اوست
غمگینم
چنان راننده ی خطی
که فردا باید موتور خودرویش را
بیاورند پایین و
چنان ماهی فروشی
که تاریک شدن ها
نوید کهنه شدن بارش را می‌دهد
غمگینم
مثل حسن یزدانی
که نمی‌تواند تیلور را ببرد
یا مثل زبان فرانسه ام
که نه فرانسه و فرانسوی میبیند
نه اگر نیاز باشد گفت و شنودی را
می تواند جمع کند
غمگینم
آنقدر که کروز ماشین هم
حال رانندگی را برایم بهتر نمی کند
یا رادیو اقتصاد
دیگر به ذوقم نمی آورد
غمگینم
دلم ماندن میخواد
هر جا که هستم
هر چه که هستم
اصلا مهم نیست
و
غمگینم
به اندازه ی یک کوه
که در آستانه ی غروب
دلش خورشید میخواهد