درد

دردها، کودکان مایند و ما اولیای درد

از کنار پنجره ی خاک گرفته ات

روزهاست می گذرم و تو نیستی، ای بی وفای سرد

یادت نماند ماندن من در کنار تو

تا ناکجای دلم آن شعله های چند

رفتی نگفتی که زمین فرق نمی کند

رفتی حساب نکردی که بعد تو

من درد می کشم، هر روز و تا ابد

من بغض های زیادی را دفن می کنم

من دردهای عجیبی را خو گرفته ام

من سخت می دانم که زندگی

جز درد به هیچ کداممان

چیزی کرم نکرد