
پشت درهای اتاق شیمی چخبره ؟
اینجا دنیای بیخبریه ?
موجی از ابهام توی تک تک نگاه های افرادی که اینجا کنار من پشت این در نشستن موج میزنه
امید یا چی ؟
جواب درسته سوال کدوم میتونه باشه ؟
میدونین مثل کنکور میمیونه
یه عالمه آدم با کلی آرزو اون داخلن دارن برای ایندشون میجنگن و یکسری آدم نگران
شاید نگران تر از خود کنکوریا پشت درا نشستن
فکر و دعا میکنن که بلاخره چی میشه ؟
اینجا هم همونه
یکسری آدم اون داخل دارن میجنگن
با این تفاوت که اینجا علاوه بر آینده
جنگ سر زندگیه
تفاوتش اینجاست که اینجا
امسال شد شد نشد نشد معنی نداره
اینجا نقطه ی مرزی صفر و یکه مطلقه
ولی من جدا از این حرفا و برعکس غریب به اتفاق آدمایی که پشت این در ناامیدن
امیدوار تر و قوی تر از دیروزم نشستم با یک بغل امید و انتظار
تا دوباره در باز بشه ، مامان بیاد و بریم که یه سه هفته جدید از زندگیمونو بسازیم❤
صدای منو از پشت در های بسته اتاق شیمی میشنوید.
اینجا هنوز هم موج زندگی جریان دارد?