از پیش دکتر آمده بودم. برای تجدید دیدار...خانهای روبهروی پارک. با چشمانداز کوهها در زمستان، در جادهای که بعد از اوشان آغاز میشد. بیماری تجدد هنوز در آن منطقه فراگیر نشده بود. کوچهها هنوز پسکوچه بودند وآفتاب مایل بود و چشمان من برق میزد. پیاده آمدم. تمام راه را پیاده آمدم و موسیقــــی حاشیــه مدیتـــــرانه در گوشهایم... من جایی درهمـان حوالی، مسیــر را به سمتی رفتــــــم که شــاید نباید. شبها خواب میبینم که سگها به سمتم میآیند. قبلتر به هیبت گرگ مرا میدریدند. دیشب اما دو سگ به رنگ حنایی و سفید. من میترسیدم اما کسی در خواب که نمیدانم کیست خیالم را جمع کرد. گردن یکیشان را نوازشکردم و دیگری را در آغوش گرفتم.
باید به جادهی بعد از بلوار اوشان برگردم و اینبار در بازگشت به خانه تعجیل نکنم...
زود میگذرد. بیآنکه فرصت درنگی داشته باشی...
موسیقی:
Javier Limón y Buika en Buenafuente / http://pc.cd/kNmotalK
تصویر:
Giorgio Morandi / Landscape With House / Paesassio Di Grizzana
