اگرچه حرف زدن همیشه رقیب عمل کردن هست، اما خب نوشتن یه مرحله جلوتر از حرف زدنه. پس نوشتن به عمل کردن نزدیک تره تا حرف زدن.
حرف زدن، لاف زدن، مدعی بودن، سخنرانی کردن، شعار دادن، دروغ گفتن، سفسطه کردن، حاشیه رفتن.
نوشتن، مقاله، محتوا، پست، توییت، کتاب، روزنامه، نشریه، رسانه، کلیپ، ویدئو، صدا، عکس و بنابراین هر جور ثبت کردن.
بنابراین تفاوت حرف زدن و نوشتن، شاید عموما در ثبت کردن یا حفظ کردن در قالبی مشخص و به صورتی خاص ذخیره کردن و بعد ارائه شدن هست. یعنی برای نوشتن پروسه ی طولانی تر و کامل تری در نظر گرفته میشه، و این به معنی صرف زمان هست. پس زمان هم عامل دیگری در تفاوت قائل شدن برای نوشتن و حرف زدنه.
همین الان که من راجع به عمل کردن میخواستم توضیح بدم، حرف زدنم مانع شد.
توضیح دادن از حرف زدن تخصصی تره، چون یه جور قصد داشتن و آگاهی اولیه و قبلی در اون نهفته ست.
هر چی که مینویسم، قطعا ویرایش لازم داره، اما خب یه خرده عجولم در مورد انتشار نوشته ها
انگار که مرگ دنبالمه یا کنارمه، شاید کنارمه، کنارم باشه بهتر از اینه که دنبالم باشه
