گاهی بخش پیش نویس های زندگی ما از خود زندگی ما شلوغ تره، اونقدر فایل ها رو به پیش نویس ها انتقال میدیم که فرصتی برای ویرایش و رسیدگی به اونها وجود نداره. دلایلی که پیش نویس ها، پیش نویس هستن و یا از موقعیت پیش نویس بودن جابجا نمیشن و جاشون تغییر نمیکنه و همچنان پیش نویس میمونن، میتونه خیلی متنوع باشه. سر زدن به بخش پیش نویس ها یه جور، ملزم دونستن خودمون به ویرایش کردن هست، ویرایش های مقطعی، ویرایش های دوره ای.
وقتی باطری لپ تاپ تون مشکل داره، پاراگراف دوم متن تون میره رو هوا و شما دیگه بهش دسترسی ندارین(همین چند ساعت پیش). این توضیحی بود در مورد اتفاقی که در جریانه. باطری لپ تاپ مشکل داره و یهو خاموش شد و پاراگراف دوم متن رو برد رو هوا، شایدم زمین زدش. کی میدونه که متن هوا میره یا میخوره زمین، اگه متن بخوره رو زمین کلمه ها درد شون میگیره، اما اگه بره رو هوا چه حالی میکنن، یعنی الان کلمه های پاراگراف دوم دارن حال میکنن!؟
گاهی این طوری میشه اول یه چیزی اتفاق میفته و بعد ما داستانش رو مینویسیم و گاهی اول داستانش رو مینویسیم و بعد ممکنه اتفاق بیفته شاید هم اتفاق نیفته!! خاموش شدن لپ تاپ و خراب بودن باطری و حذف شدن پاراگراف دوم، باهم داستانی رو ساختن، که من نوشتمش، یک داستان یک پاراگرافی کوتاه.
من فکر میکنم که تفکیک کردن گاهی چقدر سخت هست و مثلا جدا کردن این چند تا پاراگراف بالا و نامگذاری اونها چقدر سخته، که یعنی من برای هر پاراگرافی یه اسم در نظر بگیرم.
دارم پراکنده مینویسم و شما متوجه این پراکندگی هستین. مهم اینه که من و شما در فهم این پراکندگی توافق داشته باشیم.
پراکندگی گاهی چقدر قشنگه، مثلا اگر قطره های بارون باشن که کنار هم هستن، روی شیشه.
در ویرگول هر زمان که مطلبی رو به اشتراک گذاشتم، اگر زمانی رو به صورت یکپارچه و یکجا به نوشتنش اختصاص دادم، از اون نوشته راضی بودم، اما هر وقت که اون رو به سمت پیش نویس ها روانه کردم، یک خروار زمان برد تا کاملش کنم و به اشتراک بذارمش. البته همه اون چیزی که آماده خوندن هست و ما میخونیمش به عنوان خواننده، ساده تر از اون چیزی به نظر میرسه که براش وقت، انرژی یا تمرکز صرف شده و یا نیت و هدفی براش در نظر گرفته شده.
چه چیزی در بخش پیش نویس های زندگی شما دست نخورده و ویرایش نشده باقی مونده؟!!
بخش های مختلف یک محتوا، همگی در یک حجم منسجم به چشم میان اما ممکنه یک بخش از اون به اندازه باقی مانده اون زمان برده
