"کم" با "حداقل" فرق میکنه. حداقل یه حد و مرزیه که پایین تر از اون یا مناسب نیست یا مضره یا کافی نیست. اما کم یه حکم قطعیه یه نظر قطعی در مورد اندازه ای که سنجیده شده و تعیین شده و به صورت "کم" توصیف شده و کاری به مقادیر قبل و بعدش هم نداریم.
اگه یه روزی قرار باشه یه حداقلی رو برای زندگی مون در یک موقعیتی تعریف کنیم و بخوایم بهش پایبند باشیم، در حالی که موضوع سر احساس مون باشه، فک میکنید میتونید چنین کاری رو انجام بدین؟! یعنی یه اندازه حداقلی یه آدمی رو برای همیشه دوس داشته باشین، یه مقدار حداقلی که در بلند مدت مطمئن نیستین که براتون مضر نباشه!!
شاید بعضی حداقل ها، اما دوس داشتنی، در بلند مدت مثل یه سرمایه مهم به حساب بیان. سرمایه ای به نام "حداقل های دوس داشتنی".
حداقل های دوس داشتنی مثل مقدار معینی قند یا نمک میمونن، که بیشتر از اون اندازه برای سلامتی ما یا بعضی افراد مضره. دوست داشتن هم، اندازه هایی رو مثل کوانتوم های انرژی میپذیره پس، اندازه هایی که میتونن از قبل تعریف مشخص و قواعد خاص خودشون رو داشته باشن.
اینجا خیلی نمیتونم مرتب بنویسم، دقیقا نمیدونم چرا!! یه حالیه، نسبت به لینکدین. البته در لینکدین خیلی خیلی کوتاه مینوشتم، شاید دلیلش همین مسئله حجم باشه. جالبه که اگه شما فقط چند خط مطلب بنویسید و باقیش مثلا تصویر باشه، به عنوان "حجم حداقلی"، ویرگول میپذیره پست تون رو، اما اگه فقط متن باشه، نه. میشینه دونه دونه کلمات و حروف و خطوط و پاراگراف هاتون رو میشمره.
