يکی از ويژگیهای شغل من اين است که بارها و بارها در محیط های تکراری قرار میگیرم و از اين بابت نمیدانم بگويم، خوشحال هستم يا ناراحت؛ اما به هرحال هر شغلی سختیهای خاص خودش را دارد. من مرگهای زياد و متفاوتی را به چشم ديدهام. نوعهای متفاوت رفتن. بعضی دردناک، برخی شیرين و لذتبخش. لازم است اعتراف کنم که گاهی از حضور مجددم دربرخی مکانها بهشدت خوشحال میشوم؛ مثلاً از ديدن مراسم آيینی در اردن باستان که برای متوفی، کاسهی سر گلی درست میکنند و حفره چشمها را با مواد خاصی پر میکنند که نشاندهنده بازگشتِ مرده است، همیشه لذت میبرم. يا از وجودم در ماتورای هند، جوری دچار شعف میشوم که حتی خودم هم فراموش میکنم به چه منظور آنجا حضور دارم. البته همیشه حضورم درجاهای مختلف باعث شادیام نمیشود. من خودکشیهای زيادی را ديدهام و در بیشتر موارد هم بسیار ناراحت شدهام. درست مثل حالا که در میان اين دو جنازه قرارگرفتهام.
بخشی از داستان" جمجمهی همهی زنها شبیه به یکدیگر هستند" از مجموعه داستان "ناصر خله، ناصر شاه" نوشته سارا رحمانی و دیگران. انتشارات نسک.