زیر درخت اکالیپتوس نشسته بودم تا کمی خستگی درکنم. تابستون سختی رو شروع کرده بودیم. نگاهم افتاد به قبر خانومجون، یادمه اون وقتها همیشه میگفت:" تو بهار که شقایق زیاد بشه، مرگ و میر هم زیاد میشه".
چشمام رو بستم که مثلاً یه کم استراحت کنم، با صدای تلفن از جا پریدم. بعضی وقتها یه صداهایی هست که آدم رو آروم میکنه. اما بعضی صداها، آدم رو میترسونه، به قول خانومجون پشتِ آدم رو میلرزونه.
قسمتی از داستان کوتاه " به رنگ شبق" از مجموعه داستان "گورستان میرقصد" نوشته سارا رحمانی و دیگران. انتشارات نسک.
