اولين پست را با اتکا به همان تصوير خاکستری پروفايل می‌نويسم:
مردی در بروکلين سال ها پيش در طوفان کارول به درختی آويخته است و استنلی هال در 1954 اين آويختگی را در قاب دوربينش گير انداخته؛ شايد، حکايت ماست و آويختنمان به زندگی و شايد اصلا داستان چيز ديگری هست؛ مردی که درختی را نگه داشته در برابر طوفان و البته اين نيز ضد حکايت ماست و روايت قليلی از انسان‌هاست که زود می‌روند از بين ما.
