در عجب اين روزگارم
كه چطور فصل ها مدام تغيير مى كنند.
درخت ها جوانه مى زنند،
ميوه مى دهند،
برگ مى ريزند،
و مى ميرند.
و در اين بين،
آدم ها عجيب عوض مى شوند.
امّا مثل فصل ها نيستند.
چون نمى دانى باز هم به حال قبل بر مى گردند يا نه،
باز هم عوض مى شوند يا نه.
ديگر گذر روزگار غريب نيست.
آدمها غريب اند.
-ساد
