ویرگول
ورودثبت نام
ساد
سادآنجا که کلام ایستاد، قلم رقصید.
ساد
ساد
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

باکی در من زاده شده.

مى ترسم. هراس دارم. باكى در من زاده شده.

گم شده ام. اينجا كجاست؟

از من چه مى خواهند؟

تيرآهن ها كى انقدر زياد شدند؟

شيوعشان از طاعون پيشى گرفته.

آدم ها كجايند؟

محبوس در زندان ميلگرد ها.

انسانيت كجاست؟

يادم رفت. ديروز چهلمش بود.

آدم ها ديوان درون خود را ساختند.

ديو ها هم آنها را برده ى خود كردند.

حالا با ديوارى از سيمان احاطه شدم.

بايد فرار كنم.

بايد قبل از اينكه ادم نما هاى تشنه به انسانيت

بويم را بفهمند، گمشان كنم.

چقدر زياد شده اند!

از اينجا به سرعت دور مى شوم.

هيچكس نبايد اينجا بماند.

وگرنه انسانيتش را به دندان مى كشند.

رويايش را خاكستر مى كنند

و خودش را اسير.

به اسارت در مى آيد،

به اسارتِ

"غول هاى بتونى".


#بدنبال‌رویا‌در‌واقعیت

-ساد

متن کوتاهداستانادبیات
۳
۰
ساد
ساد
آنجا که کلام ایستاد، قلم رقصید.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید