
من امروز بعد از خوردن آخرین جرعهی لیوان ویسکیِ تقلبی که سازنده آن به احتمال بالا الکل سفید یا همان اتانول را با توجه به استانداردها و قواعدی که خودش را در آن زمینه استاد مینامد با موادی دیگر (که رنگ مطلوب را به شیشه بدهد و طعم آن را از دیگر انواع نوشیدنیها جدا کند) قاطی کرده است، تمام شدم.
دقیقتر بخواهم بگویم ساعت ۴:۳۷ دقیقه بامداد یک شب گرم تابستانی از یک ساعت و نیم قبلتر ۳ قطعه یخِ مستطیلی که نمیدانم زمانِ گذاشتنِ دقیق آن در فریزر کی بوده را داخل لیوان ریخته بودم؛ گرمای زیادِ هوا باعث آب شدن هرچه سریعتر یخها میشد. کولر خاموش بود و پنکهی سقفی روی دور آرام خود بدون صدا درحال حرکت بود. تنها صدایی که به گوش میرسید کارگرهایی بودند که ساعت ۳:۰۷ دقیقه بامداد مشغول اتمام ساختمان نیمهتمامی بودند که حدس میزنم عقب افتادنِ بیشاز اندازهی ساختن آن باعث ایجاد فشارِ روحی و عصبی به صاحب ملک آن شده بود. در طول روز اگر پیاده، مسیر شرقی کوچهای که خانهی ناتمام در آن قرار دارد را طی میکردید، مردی میانسال با موی کمپشت، ریش و سبیل تراشیده شده و پیراهن نازکی که توی شلوار پارچهایِ بدون اتوی خود کرده بود را میدیدید که مدام سیگاری میکشد و بعد از خاموش شدن آن تنها کاری که میکند روشن کردن سیگار بعدی است. پدرم میگوید این فشار آدم را میکشد، از همسایهی دوران جوانی خود میگوید که مَردِ خانه به دلیل این مشکلات، زن، بچه، خانه و زندهبودن خود را ترک گفته بود. من نگران مرد میانسال شده بودم. خانهی نیمهتمام دقیقن بخواهم بگویم روبهروی خانهی ما میشود. نه همینطور حدودی بگویم روبهروی هم هستند، نه، دقیقا روبهروی خانهی ماست حتی در ارتفاع، عرض و تعداد واحدها هم درست شبیه به هم هستند. زندگی برعکس طول و عرضِ یک ساختمانِ نیمهتمام، تعریف دقیقی ندارد. از میان صحبتهای یکی از کارگرها که نزدیک درب ورودی ما نشسته بود و احتمالن با خانواده خود تلفن صحبت میکرد فهمیدم پولش تمام شدهاست. مدتی هست که سیر غذا نخورده و تمام فکرش گذران این دوران است، به آینده توجهی ندارد. آینده برای او تمام شده بود با اینکه هنوز شروع نشده است. مکثهایی میان هرکلمهی خود میکند که انگار تمام انرژی و قدرتش تمام شده باشد.
من امروز بعد از خوردن آخرین جرعهی ویسکی تقلبی که سه قطعهی مستطیلی یخ در آن آب شده بود تمام شدم. اما ساعت ۴:۳۷ دقیقه بامدادِ یک شب گرم تابستانی، من از صدای اساماسِ برداشت ۱۵ هزارتومان از حسابم توسط بانک از خواب بیدار شدم و هر چه گشتم ساختمان نیمهتمامی که روبهروی خانه خودمان باشد، مرد میانسال یا کارگری که صدای سکوتِ بین کلماتش همچون وزنهی سنگینی سرم را تا مرز انفجار ببرد، پیدا نکردم. نمیدانم شاید ساختمان نیمهتمام، مرد میانسال و آن کارگر هم تمام شده بودند.
ساد