ویرگول
ورودثبت نام
سعید صالح
سعید صالح
سعید صالح
سعید صالح
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

زنگ درِ خانه به صدا در آمد.


ساعت نزدیک به ۱۱ صبح یک روز سرد زمستانی است. هوا به دلیلِ ابری که سراسر آسمان را گرفته خاکستری و حتی متمایل به سیاه است. صدای زنگ، در سکوتِ خانه بسیار بلند به نظر می‌رسد. تنها صدایی که به گوش می‌رسد، عبور چرخ ماشین‌ها روی خیابانِ باران‌خورده‌ است.




من منتظر تماسش بودم؛ به همین دلیل شب گذشته خواب خوبی نداشتم. تا دیر وقت بیدار بودم، شام نخورده بودم و هم‌اکنون به صورت نشسته روی تخت، در حالی که سرم تا مرز انفجار می‌رود در حال حدس زدنم که چه کسی این موقع روز زنگِ در را می‌زند. از شدت سردرد دندان‌هایم را به هم می‌فشارم و چشم‌هایم را می‌بندم. اعتقادی به قرص سردرد ندارم، اصلا من تا مدت‌ها تعریفی از سردرد نداشتم، دردِ انتزاعی که مانند زخم یا شکستگی نیست که دلیلش را بدانی. حال در سرم تمام دردهای عینی و ذهنی مانند کارخانه‌ای واقع در شهری کوچک و صنعتی فعالیت می‌کنند. صداهای بلند آزارم می‌دهند و تکان که می‌خورم سرم مانند آژیر خطر شروع به اخطار دادن می‌کند. اکنون دیگر ذهنم هم شاکی شده است و حتی یادم نمی‌آید منتظر تماس چه کسی بودم، برای چه این موقع روز در خانه هستم و شب گذشته چند پاکت سیگار کشیدم. صدای موتوری که از کنار پنجره عبور می‌کند مانند تیری از سرم می‌گذرد، پتو را کنار می‌زنم و با سرعت به سمت آشپزخانه می‌روم، آبی به صورتم می‌زنم، یک لیوان شیر پرچرب ۳ درصد که یادم نمی‌آید چند روز پیش درِ آن را باز کرده بودم می‌خورم، از خیس شدن پایم متوجه می‌شوم که پنجره‌ی باز آشپزخانه باعث شده تمام فرش خیس شود، سمت راست سرم فریادی می‌زند، مجبور می‌شوم روی همان فرش خیس بشینم و سرم را با دست می‌گیرم، در همین حین یادم میآید منتظر تماس چه کسی بودم و حال دراز کشیده‌ام کف آشپزخانه. کوچکترین تکان، شدتِ سردرد را افزایش می‌دهد؛ زنگِ درِ خانه بار دیگر به صدا در می‌آید. کاش یادم نمی‌آمد منتظر تماس چه کسی بودم یا حتی دیشب چند پاکت سیگار کشیدم، دوباره زنگ در به صدا در می‌آید، من هنوز حدس نمی‌زنم چه کسی است. تکانی می‌خورم و سردردم بدتر می‌شود. رعد و برق می‌زند و باران شروع به باریدن می‌کند، زنگ در دوباره به صدا در می‌آید و دیگر در سرم غوغایی است، سکوتی در خانه وجود ندارد و من در این لحظه تمام اتفاقات را به خاطر می‌آورم، میدانم چه کسی‌ست که در می‌زند و این موقع روز چرا در خانه هستم. روی فرشِ خیس آشپزخانه خوابیده‌ام و دیگر تکان نمی‌خورم. سردردم تمام شده، زنگ در بار دیگر به صدا در می‌آید اما من دیگر صدایی نمی‌شنوم.


ساد

نوشتهداستان کوتاهمتن
۴
۶
سعید صالح
سعید صالح
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید