ویرگول
ورودثبت نام
سارا
سارا
سارا
سارا
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

به سکوت سرد زمان

میشه یک جوری جلو رفت و مدعی بود که من زمان بندی خودمو دارم... ماراتن‌ام ماراتن انفرادیه؟!؟!... با کسی جز خودم توی رقابت نیستم.

این زردیات خوشگل هی هم تقویت میشه .هر بارم بیشتر. به ازای قله های موفقیتی که پرچمتو وسطش میکاری.

من اما از فاز توی ذوق زننده اش میخوام بگم.

درون مایه ای از بار هستی میلان کوندرا، فرازی از عرفه راجع به ماهیت زمان،اضطراب اگزیستانسیال ، زمانبندی قرار دادی و گذشته ی خوش بینی گرایانه یا اپتیمیسم توی نگاه مارسل پروست.

به قول فرزین رنجبر یا دقیق ترش اروین یالوم توی کتاب رواندرمانی اگزیستانسیال، اضطراب اگزیستانسیال، دردیه که میخوای ازش فرار کنی، یکی از راه های فرار ازش اینه که هی حس کنی از بقیه خاص تر و فرق دار تری.اینطوری در واقع به بقا و نامیراییت اصالت بیشتری دادی.چون تو فرق داری!!!(گزاره اول)

" و به من در تقدیرت برکت ده، تا تعجیل آنچه را تو به تأخیر انداختی نخواهم، و تأخیر آنچه را تو پیش انداختی میل نکنم." فرازی از دعای عرفه.(گزاره دوم)

معمولا آدم ها به وقایع گذشته که مینگرند بنظرشان بهترین اتفاق ممکن بوده و باید می افتاده!!! از پروست (گزاره سوم)

اگر همه چیز رو سبک و بی وزن و برگشت ناپذیر و صرفا گذشته گرایانه ببینیم، اونوقته که بی معنایی حداکثر وزنشو رومون بار میکنه.( گزاره چهارم)

ماهیت همه گزاره ها، مفره...محل فراره از درد عمیقی که بار قراردادی زمان بهمون عارض میکنه...

گزاره اول با تخصیصت...گزاره دوم با ایمان به موجود برتر گزاره سوم با قاعده بهترین وضع ممکن و گزاره چهارم با فرار از بی معنایی.

از حالا به بعدش شرحه...شرح ساعات احتضار یه آدم که عادت کرده همه چی رو ابژه کنه و از بالای یه بلندی وایسه به تماشا و مدل کردنشون....شرح لحظه هایی که همه ی اپسیلون لحظه ها روت بار میشن و جوابی برای چرایی عدم به به فعلیت رسوندنشون نداری....چون با این چهارگزاره همیشه کارتو راه انداخته بودیو از جاموندن ها باکت نبوده....

قصه قصه ی انتقام لحظه هاست از محتضر بلدی که زمانم ابژه کرد و از زندگی کردن جاموند چون ایگنور زمان حتی به ابژه کردنش همانا و مرگ و انتقام تدریجیش ازت همانا...

فرار
۰
۰
سارا
سارا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید