
با یاد دادن چیزهایی که که در مورد حرفه یا سرگرمیهای خودتون میدونید، بیشتر یاد میگیرید، بعنوان یک متخصص در حال ظهور شناخته میشید، ارتباطات جدیدی برقرار و فرصتهای تازهای پیدا میکنید. و خب البته کمی هم لذت میبرید.
اخیراْ داستانی در مورد دو برنامه نویس خوندم. مهارت و سطح هر دو نفر یکسان بود و همینطور که مهارتهای خودشونو بهتر میکردن، یکی از اونا چیزایی که یاد گرفته بود در یک بلاگ به اشتراک گذاشت. بلاگ خیلی زود محبوبیت زیادی پیدا کرد و منجر به کسب درآمد قابل توجهی برای برنامه نویس شد. اما برنامه نویس دیگه که دانش خودشو با کسی به اشتراک نگذاشته بود، مخاطبی نداشت.
اما نکته قابل توجهی که توی این داستان وجود داره اینه که برنامه نویس دوم، بلاگِ برنامه نویس دیگه رو ناچیز و غیرکاربردی میدونست، چرا که از نظر اون پستهای بلاگ بدردنخور بودن، چون چیز جدیدی بهش یاد نمیداد. اما چیزی که نمیتونست درک کنه این بود که تعداد زیادی از افراد هنوز اون چیزهارو نمیدونن و علاقمند به یادگیریشون هستن و برنامه نویسِ اول، دقیقا از این واقعیت که «همیشه شخصی وجود داره که به اندازه شما نمیدونه» استفاده بهینه کرد.
خب اگر با این داستان، هنوز قانع نشدید، ادامه پست رو بخونید...
تا حالا به این فکر کردید که چیزی که بلدید رو به بقیه آموزش بدید، اما این احساس که هنوز یک متخصص نیستید مانع انجام این کار شده؟ این احساس که هنوز تجربه یا صلاحیت کافی برای شروع آموزش رو ندارید؟ برای عبور از این مشکل و شروع آموزش دو روش وجود داره.
اون دوتا برنامه نویسی که بهتون گفتم یادتونه؟ برنامه نویسی که چیزی رو که یاد میگرفت به اشتراک میگذاشت، موقعی که اینکارو شروع کرد یه متخصص نبود. فقط چیزی رو که بلد بود برای دیگران به اشتراک میگذاشت ولی به اندازه کافی افرادی وجود داشتند که هنوز در سطح اون نبودند (اما میخواستند باشند) تا بهش کمک کنند به عنوان یک متخصص در زمینه خودش دیده بشه.
بنابراین هرچقدر بیشتر به بقیه آموزش بدید، افراد بیشتری شمارو به عنوان یک متخصص میبینند. و هرچقدر افراد بیشتری شمارو به عنوان یک متخصص ببینند، موقعیتهای بیشتری برای آموزش خواهید داشت. ممکنه از شما بخوان جایی سخنرانی کنید، یا توی نوشتن کتاب یا بخش از یک مجله مشارکت کنید، یا در بلاگها یا پادکستها مصاحبه کنید. و هرچقدر که به افراد بیشتری آموزش میدید، تعداد بیشتری تخصصهای شمارو کشف میکنند. این نوع از دیده شدن بسیار مهم و ارزشمنده مخصوصا اگر به عنوان یک فریلنسر کار میکنید و میخواهید مشتریان بزرگ شمارو پیدا کنند.
روش دیگه برای عبور از این احساس که «به اندازه کافی متخصص نیستم که به کسی آموزش بدم» اینه که نوع دید خودمون رو تغییر بدیم. به عنوان مثال شخصاْ دوست دارم فکر کنم که دارم تجربه و برداشت خودمو از موضوعی به اشتراک میگذارم تا اینکه به عنوان تدریس بهش نگاه کنم. اینکه صرفاْ موضوع یا مطلبی که یاد گرفتید یا تجربه کردید به اشتراک بگذارید خیلی راحتتره تا اینکه بخواید اونو رو تدریس کنید.
هیچ اشکالی نداره که پاسخ همه سوالارو نداشته باشید و حتی اشکالی نداره اگه اشتباه کنید. اینکه به این قضیه به عنوان اشتراک گذاری آموختهها نگاه کنید، باعث میشه که از اشتباه کردن نترسید، راحت به اشتباهتون پی ببرید، تصحیحش کنید و چیزی که یاد گرفتید رو در قالب تجربیات خودتون به اشتراک بگذارید. یادتون باشه که این موضوع چیزی از ارزش کار شما کم نمیکنه، بلکه شروع کردن رو براتون آسونتر میکنه.
دلیل دیگهای که نباید برای آموزش دادن صبر کنید، اینه که به شما توی یادگیری کمک میکنه. تحقیقات نشون داده که وقتی چیزی رو برای بقیه توضیح میدیم، خودمون اونو بهتر درک میکنیم. فرآیند آموزش به دیگران به ما کمک میکنه که خلاءهایی که در درک یک موضوع یا مطلب داریم، بشناسیم و بهتر اونها رو توی ذهن خودمون سازماندهی کنیم.
همچنین اگر بدونیم که قراره مطلبی رو به کسی آموزش بدیم، بهتر اونو یاد میگیریم چون میدونیم لازمه که برای آموزش دادن یک مطلب باید به مهمترین و ریزترین نکات اون توجه کنیم و اونها رو توی ذهن خودمون طبقه بندی کنیم.
شاید براتون جالب باشه که حتی تحقیقات نشون داده که فرزندان اول خانواده در تستهای هوش بهتر از خواهر یا برادر کوچک خودشون عمل میکنند که این میتونه به دلیل تلاش اونها برای به اشتراک گذاشتن دانش و تجربشون با خواهر یا برادر کوچکترشون باشه.
در عین حال، اگر هیچکدوم از موارد بالا شمارو قانع نکرد، به خاطر خودتون به بقیه آموزش بدید. حتی اگر هیچ مخاطبی ندارید، برای به اشتراک گذاشتن چیزی که یاد گرفتید، شروع کنید به وبلاگ نویسی، ضبط پادکست یا ویدئو آموزشی، چرا که با اینکار خودتون پیشرفت میکنید و حس بهتری خواهید داشت، حتی اگر به نظرتون به کسی کمکی نمیکنید.
نگران اینکه که هنوز شمارو به عنوان یک متخصص نمیشناسند، یا اینکه چقدر مخاطب دارید، نباشید. روی چیزی که تاحالا یاد گرفتید یا در حال یادگیریش هستید و اینکه چطور میتونید اونها رو طوری به اشتراک بگذارید که به بقیه کمک کنه، تمرکز کنید. اگه واستون راحتتره، تصور کنید در حال تدریس مطالب به خودتون هستید.
پس شروع کنید چیزایی که بلدید رو به بقیه آموزش بدید و یادتون نره همیشه شخصی هست که به اندازه شما بلد نیست و به قول جادی: «به همدیگه چیزی یاد بدیم و تنها آدم خفن نباشیم، چون وقتی همه خوشحالن و خفن، خودمونم خوشحالتر خواهیم بود».