انشب بریده بریده صحبت کردم جواب همه سوال هارا اینگونه میدادم ن ن نمیدانم توی جمعیتی بودم که نمیدانستم کی هستند چه کسی مرا بین اینها گذاشته فقط میدانستم که اینجا بیمارستان است یکی ازهمان لباس سفید ها گفت ایا از کسی چیزی یادت می اید من مبهوت ماندمو گفتم اصلا چرا من اینجام چطوری امدم اینجا من پدر مادر دارم یانه با صدایی رسا گفت اقای دکتر خداروشکر بیماراتاق ۱۱۵میتواند حرف بزند اما چیزی یادش نمی اید با تعجب پرسیدم چیشده چرا من اینجام پرستار گفت تو تصادف کردی و یکماه بود که بیهوش بودی نه تلفنی از کسی. داشتی نه چیزی زمانی اوردنت بیمارستان شخصی به ما زنگ زد که یکنفر در خیابان ساغر تصادف کرده خودتون را سریع برسانید تازه فهمیدم اینجا کجاست این ادما پرستار و دکترن یکی از پرستار ها رو صدا کردم گفتم ببخشید مادرم مادرم بهم زنگ نزد گفت گوشیتون با اسفالت کف خیابان یکی شده بود گفتم سیمکارتم پرستار گفت نمیدانم اصلا حال حرف زدن نداشتم دلم میخاست بازم بخابم خیلی بدنم درد میکرد دکتر اومد واسه دیدن سرو صورتم ازم سوال هایی پرسید که واسم عجیب و غریب بودن چرا وسط خیابان بودی چرا هرچی بوق زدن نرفتی کنار بعد با اخمی که تعجب داخلش داد میزد نگاه دکتر کردم گفتم وسط خیابان کدوم خیابان من یادم نمیاد چیزی دکتر گفت عادیه چون چیزی یادت نمیاد حافظت پاک شده راستی اسمم چیه دکتر پوز خندی زدو گفت تو از زمانی که اومدی اینجا کسی سراغتو نگرفته وبیهوش بودی یادمون نمیاد اسمت ما نمیدانیم صدای پرستار بلند شد اقای دکتر یه نفر دنبال یه شخصی میگرده نشانی هایی که داده به بیمار اتاق ۱۱۵میخوره ببینم اسمتون چیه نهالم اسم اون شخصی که دنبالش میگردیم شیروان هست دکتر گوشیو از پرستار میگیره میگه چند وقت هست که اقا شیروان گمشده نهال ۳۰روزی میشه شایدم دوماه نمیدونم اقا چه سوال هایی میکنید ببخشید خانوم نهال یه فرد داخل بیمارستان تیمسار بستری هست که هیچ اسم و ادرسی نداره گمان کردم فردی که دنبالش هستید ایشون باشن نهال باش چشم الان میام واسه شناساییچند ساعتی بعد حراسان به سمت پذیرش رفت گفت اومدم دنبال اون شخصی که یکماه بستری هست میشه ببینمش بله اتاق ۱۱۵نهال عه شیروان چه بلایی سرخودت اوردی شیروان کیه نهال منم عشقت نمیشناسیم ببخشید اسم من چیه شما از کجا اومدین منو میشناسید نهالم توهم شیروانی پرستار اومد داخل خانم این چند ماه پیش تصادف کردن حافظش پاکشده یکماه داخل کما بودن نا امید شدم اما خانم پرستار هیچوقت یادش نمیاد من کی هستم نمیدونم حافظشون شاید بایه خاطره برگرده اما شایدم نه ضربه شدیدی بهشون وارد شده کی مرخص میشه خانم پرستار نمیدونم شاید همین هفته میتونم هر روز بیام ببینمش بله ایشون مادر پدر هم دارن قبلا سوال کردن که مادرشو کجاست بله خانواده دارن همه نگرانشون هستن مادرشون سواد ندارن به من خبر دادن که دنبال پسرشون بگردم پدرشون زمان بچگی فوت شده و ایشون تنها پسر خانواده هستن با دوتا خواهر شما چکارشون هستید زمانی که گفتید شیروان منم نهال شمارو میشناختن بله من و شیروان چند سالی باهم دوست بودیم قرار بود به همین نزدیکی ها بیاد واسه خاستگاری باخانواده اما اینطوری شدن خدابهتون صبر بده خوب میشوند انشالله بله ممنون بابت دلداری هایتان چند مدت نهال میرفت بیمارستان واسه شیروان خاطرات روزایی که باهم بودن تعریف میکرد هر روز با لباسی میامد که روز هایی که با شیروان دوست بوده اما تاثیری نداشت یک روز بامادرشیروان امد ملاقات که شاید یادش بیاد مادرش به شیروان گفت پسرم منم مادرت منو میشناسی شیروان جواب داد من مادرهم دارم شما مادرم هستید مادر اشک درچشمانش جمع شدو گفت بله پسرم من مادرت هستم تو هم پسرمن هستی شیروان یک اخم باتعجبی به مادرش کردو گفت اگر مادر من هم باشی من چیزی یادم نمیاد شرمنده مادر پسرت فراموشی گرفته مادر بلند تر گریه کرد نهال اتاق را ترک کرد شیروان به مادرش گفت گریه نکن مادر اگه من همه چیو فراموش کردم میتوانم که از اول پسرت باشم من تو رو نمیشناسم تو منو که میشناسی مادر من چند سالمه اسمم چیه اون دختر کیه چند روزه میاد کنار تختم داستان های عجیبی تعریف میکنه من میشناسمش مادر شیروان به شیروان میگه تو ۲۳سال داری اسمت هست شیروان فامیلیت هست اذری نیا در محل یاس کوچه ۲۷پلاک ۱۲زندگی میکنی اون دختر هم قراره بشه همسرت اسمش نهال هست دختر علی اقا قرار بود بریم واست خاستگاری شیروان باتعجب به در اتاق خیره میشه میگه مادر نهال چه دختر زیبایی هست مادر به شیروان میگه زودتر خوب شو تا بریم واست خاستگاریش شیروان باکمی خجالتی میگه چشم اما منکه چیزی از ایشون نمیدونم یادم رفته کی هستند چند روز بعد نهال و مادر شیروان میان واسه مرخص کردن شیروان دکتر به همراهی شیروان میگه احتمال برگشت حافظه خیلی کمه چون حافظش پاک شده است