
📚عنوان کتاب: یادت هست؟
✍🏻 نویسنده: فریدا مکفادن
🧑💻ترجمه: نشاط رحمانینژاد
🏢 ناشر: نشر نون
تصور کنید صبح از خواب بیدار شوید و ناگهان هیچچیز را به یاد نیاورید؛ نه خانهتان را بشناسید، نه مردی را که خودش را همسرتان معرفی میکند و حتی چهره خودتان را هم به خاطر نیاورید...
این اتفاق برای تس استربل افتاده است. او پس از یک تصادف شدید دچار آسیب مغزی شده و حافظهاش هر روز از نو پاک میشود. تنها چیزی که به شکلی مبهم در ذهنش باقی مانده، هری، نامزد سابقش است؛ اما گراهام، همسرش، و دوستش لوسی به او میگویند که این تس بوده که نامزدیاش با هری را به هم زده است.
همهچیز زمانی عجیبتر میشود که تس پیامی از یک شماره ناشناس دریافت میکند:
به مردی که خودش را شوهرت معرفی میکند، اعتماد نکن!
تس تصمیم میگیرد فرستنده پیام را پیدا کند و خیلی زود متوجه میشود مرد ناشناس کسی نیست جز هری.
از اینجا به بعد، تس با دقت بیشتری به اطرافش نگاه میکند. ذرات سفیدی که در لیوان آبش میبیند، رفتارهای مشکوک گراهام و این واقعیت که هرچه امروز کشف میکند، فردا دیگر به خاطر نمیآورد، او را در موقعیتی قرار میدهد که برای پیدا کردن حقیقت، حتی به حافظه خودش هم نمیتواند اعتماد کند.
تس پیش از تصادف صاحب یک کسبوکار موفق به نام "مای هوم اسپا" بوده و گراهام، حسابدار شرکت، پس از حادثه اداره آن را بر عهده گرفته است. اما وقتی تس متوجه میشود درست در روز تصادف، گراهام را به دلیل دزدی از شرکت اخراج کرده بوده، ماجرا شکل دیگری به خود میگیرد.
🍂 اما چیزی که برای من در این رمان پررنگتر از معما و هیجان بود، حس گرفتارشدن تس بود.
در بیشتر آثار فریدا مکفادن، راز و هیجان نقش پررنگی دارند، اما در «یادت هست؟» این هیجان به شکل متفاوتی تجربه میشود. مشکل فقط این نیست که تس نمیداند چه کسی حقیقت را میگوید؛ مشکل بزرگتر این است که هر بار که یک قدم به حقیقت نزدیک میشود، صبح روز بعد دوباره همهچیز را از دست میدهد.
این فراموشیِ روزانه، نهتنها تلاش تس برای کشف حقیقت را دشوار میکند، بلکه خواننده را هم همراه او در یک دور باطل گرفتار میکند؛ انگار هیچ راه گریزی وجود ندارد.
برای من، همین بخش از داستان بیش از هر چیز حس درماندگی و غمی سنگین ایجاد کرد. اینکه شخصیت داستان بارها به حقیقت نزدیک شود، اما نتواند آن را با خود به روز بعد ببرد، موقعیتی دردناک و نفسگیر میسازد.
شاید یکی از جذابترین پرسشهای کتاب همین باشد:
اگر نتوانی به حافظه خودت اعتماد کنی، چطور میتوانی حقیقت را پیدا کنی؟
۳ مهر ۱۴۰۵