آدماهمشون بعدیه مدت باید به خودشون مرخصی بدن...بعدهرکاری هردرسی هرتفریحی کلا بعد هرچیزی یه مرخصی و استراحت واجبه....
من به عنوان کسی که همش داره به آینده فک میکنه میخوام به مدت برم مرخصی...
یه وقتایی باخودم به یه تناقض بزرگ میرسم مثلا خدا یه کاریو گفته انجام نده ولی چرادروغ بگم من خیلی به اون کاری که خدا میگه انجام نده احتیاج دارم ودلم میخواد انجامش بدم...یه وقتایی انقد این مشکل بزرگ میشه که میمونم دلیل زنده بودنم دقیقا چیه؟
اینکه اینجابمونم وهمش باخودم کلنجاربرم که یه کارایی رو انجام بدم یاندم یا واقعا زندم که لذت ببرم ازهمچی...حتی گاهی وقتا باگناه؟
یه روزایی ترجیح میدم به هیچی فک نکنم که حداقل خدام بفهمه توچه مخمصه ای گیرکردم نجاتم بده ولی خب تاالآن که نداده ومن غرقم هنوز...
حالام تومرخصیم نمیدونم حرف خداروگوش بدم یادل خودمو???
