امروز پاشدیم رفتیم به دیدن عالیجناب حسین...
اولش که افتخار ندادن خواب بودن کلی نازشونو کشیدیم جان ها قربانشون کردیم ومامان کلی قلقلکش داد بالاخره افتخار دادن وچشمشونو بازکردن اونم باچه عشوه ای خوب شد دختر نشد وگرنه بدبخت پسرا چه عذابی باید میکشیدن...
همچین گریه کرد ودستاشو میکرد تو دهنش یکی خبرنداشت فک میکرد از آفریقا فرار کرده ازبس گشنش بود....
بعد دوساعت شیرخوردنو اینا بالاخره رخ نمودن وافتخار دادن به ماکه بغلشون کنیم و بازی کنیم باهاش...
اولش فقط واسه مامانش میخندید یعنی ما انگار بوق بودیم هعی ادا درمیاوردیم انگار نه انگار ??
دیگه داشتیم ناامید میشدیم گفتم مامان بلند شو بریم این بچه نه مامانبزرگ حالیشه نه عمه والاااااا..
یهو انگار فهمید بهمون برخورده نیمچه لبخندی زد گفتم روآب بخندی بچه کشتی مارو....
حالادیگه اون خوشش اومده بود هعی میخندید هعی میخواست ما براش ادا دربیاریم انگاری ما دلقکیم??
والاااااا...
بچه داداش گله ولی خب وقتی ته تقاری باشه دیگه گل گل سبد میشه...خداقسمتتون کنه ازاین عالیجنابان....
