"جزصورت ماه توندید"
شعراز:سیدمحمدباشتنی
یوسفم، پیرهنم تهمت نامرد درید
من حیا کردم و او در غُل و بندم بکشید
آتشی زد به دلم دست هنرمند دروغ
مکر شیطانی او خود جگرم را بدرید
تا ز گل باور عشقم نَسِتاند به فریب
سینهام تیر خزانی به صبوری بخرید
حیلههاکردحسودی که قفس،خانه کنم
عشق با مرغ دلم کرد چنان تا که پرید
خستهام دیگر ازاین کوچه و پس کوچه ی شهر
که چو ماری پی من دشمن خنّاس خزید
به خدا پاکتر از عشق و دلم نیست که نیست
ز حسودان چه شنید آن که به یکباره برید
دلخوشی من از این دهر غزل بود و غزال
کار فتنه،که غزال و غزل از من بِرَمید
باورم کن که پس از مرگ ندارد ثمری
دانی این چشم بجز صورت ماه تو ندید
باورم کن که مرا دست خداوندی عشق
خلق کرد زاشک شب و تربت فرهاد شهید